Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Gırtlak patlatırım, duyan olmuyor
Yine de söylerim, bir gün duyarlar
Nasihat ederim yazılarımda,
Söyleyip yazarım bir gün uyarlar

Bir çok laflar attım daldım derine

Şiirlerle gönüllere bir girsem,
Girdiğim gönülden sevgi toplasam,
Mazlumun,yoksulun çaresi olsam.
Mutlu kılsam insanları ne olur.
,

Kimi zaman müjdeci,kimi zaman üzücü,
Kimi vuslata gider,kimi zaman küsücü,
Bazen sevgiyle koşan,Bazen kırıp gidici,
Çok şeyimi çaldılar ah o ayak sesleri...

Üzgün,üzgün yürürler ayrılanlar eşinden,

İçim hüzün dolu, sevgiden yoksun
Duygular tavanda, gözler ağlıyor
Bakındım çevreme, yanımda yoksun
Konuşmak istesem sözler ağlıyor…

Virane gönlümde baykuşlar öter

Küllerde saklanır içinde ki kor
Kalbin daralınca hayırlara yor
Ayrılık çekilmez ölümden de zor
Benzin solduğunda sakın ağlama!

Gönlüne dünyalar sığacak diye

Anne senden ayrı düştüm düşeli,
Hasretini çekip üzülmekteğim,
Eski sıvasız dört duvar içinde,
Bir sünger döşekte büzülmekteyim...

Kara kış bastırdı hava çok soğuk,

Bulutlar yoldaşın olsun,
Ezanlar şahidin olsun,
Kalbin hep nurlarla dolsun,
Allah seni hep korusun,
Anan sana kurban olsun...

Geçmişimi şöyle yoklayıverdim,
Baktım ki hamdolsun doğru yoldayım.
Çok kötü zamanlar yaşadım,gördüm,
Anladım hamdolsun doğru yoldayım...

Kardeş,kardeşi öldüren zamandı,

Ne anlatırsan anlat,karşıkının yüzüne,
Anlayacağını anlar değer vermez sözüne.
Hep sonbaharda kalmış,bakmaz bile yazına,
Safsatalarla yaşar dönmez işin özüne...

Akı hep kara yapar,yakını uzak eder,

Saat 14.30 du Yattım hastahaneye,
22.09.2004 ulaştık çarşambaya,
O gece aç koydular,anlamadım ki neden,
Damar yolu açtılar iki kolumdan birden...
Tarih 23 eylül gelmiştim perşembeye,
Üçüncü sıradaydım bekliyordum girmeye,