Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Bocalama işte yön,
Yönünü Kabe'ye dön,
Aşkıyla mum gibi sön,
Muhammed ümmeti ol...

Hadisleri öğren tat,

İnsan nasıl muhtaçsa yemeye ve içmeye
Öylesine muhtaçtır, sevilmeye ve sevmeye
Dünya nasıl muhtaçsa her yeni gün dönmeye,
İnsanlarda muhtaçtır mutlulukla gülmeye...

Senelerce savrulduk, esir olduk yellere,

Ağustos ayında kışı arayan,
Dağları özleyen kar benim işte.
Hak'kın ateşiyle yanıp tutuşan,
Tüm kalbiyle seven yar benim işte...

Dalına bülbüller konup ötmeyen,

Gül güzeldir, dikenleri olmasa
Dil güzeldir, acı sözler salmasa
Yol güzeldir,sarp yamaca çıkmasa,
Kalp güzeldir,riyakarca atmasa...

Göz güzeldir, yasaklara bakmasa,

Mezarlarından bağırır ölüler,
Fatihasız geçmeyin ey diriler,
Sizinde sonunuz kara topraktır,
Siz attınız bizi burya diriler...

Bir çok canlar bu mekanda saklıdır,

Bir düzen kurmuşsun kendi aklınla,
Saltanatınla sen her yerde övün.
Çalımlar satarsın haram malınla,
Yalan dünya için övün ha övün...

Çok sırlar saklıdır,siyah yüzünde,
Gerçekleri gizler kara geceler.
Korkuları canlıların içinde,
Ömür çalan sıra,sıra geceler...

Ne romanlar ne türküler yazıldı,

Gelen geçti,yerinde duran var mı?
Ne beklersin,beklemen sana kar mı?
Gitmiş olsan, kimse arar sorar mı?
Yol yakınken, son treni kaçırma...

Belki hayatının son dakikası,

Sevgi bir gül gibidir,bakım ister her zaman.
Hangi gönüle girerse,ümit saçar o zaman...

Sevgi bir su gibidir,hayat verir her yana,
Sevgi bir kişiye değil,gerek bütün Cihana...

Kini ağaçların yaprağına yazmak isterdim,
Sonbaharda sarararak düşüp yok olsun diye.

Nefreti karların üzerine yazmak isterdim,
İlkbaharda eriğerek yok olsun diye.