Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Ülkede gündem oluştu,En başta yerin aldı,
En önemli haberlerse,en gerilerde kaldı,
Basın onu sakız yaptı,daim çiğnedi durdu,
Sağ hastadan ayrılmadan, çok hayvan telef oldu.

Halk hastalığın adına tavuk vebası derdi,

Dağ kadar yüce idi,şimdi ovaya döndü.
Üzerinden yol geçti,kıraç tarlaya döndü,
Yanan volkan gibiydi,sönmüş yanardağ oldu.
Verdiğin sözler nerde,ne oldu aşkımıza?

İlkbaharlar son buldu,Cicim ayları bitti.

Nefisin isteğine ulaşılması çok zor,
Kölelik hayatını nefse uyanlara sor.
İstekleri hiç bitmez hep yenisini ister,
Dünyayı alsa doymaz o insanda ki nefis.

Vahşi bir at gibidir,gem vurmazsan duramaz,

Yalan yanlış üç beş ayet öğrenmiş,
Anlamadan yeni anlamlar katmış,
Mucize sırrını kenara itmiş,
Ekranlara çıkan ne kulların var.

Çağdaşlık der, çağdan haberdar olmaz,

Bu bulunduğun mevki Cihan sultanlığı mı,
Sadece bir amirlik değilmidir müdür bey?
Yedi düvele malik hükümdarmısın sanki,
Altı-üstü amirlik bu ne kibir müdür bey?

Suçumu biliyorum söylemesende zaten

Bocalama işte yön,
Yönünü Kabe'ye dön,
Aşkıyla mum gibi sön,
Muhammed ümmeti ol...

Hadisleri öğren tat,

İnsan nasıl muhtaçsa yemeye ve içmeye
Öylesine muhtaçtır, sevilmeye ve sevmeye
Dünya nasıl muhtaçsa her yeni gün dönmeye,
İnsanlarda muhtaçtır mutlulukla gülmeye...

Senelerce savrulduk, esir olduk yellere,

Ağustos ayında kışı arayan,
Dağları özleyen kar benim işte.
Hak'kın ateşiyle yanıp tutuşan,
Tüm kalbiyle seven yar benim işte...

Dalına bülbüller konup ötmeyen,

Gül güzeldir, dikenleri olmasa
Dil güzeldir, acı sözler salmasa
Yol güzeldir,sarp yamaca çıkmasa,
Kalp güzeldir,riyakarca atmasa...

Göz güzeldir, yasaklara bakmasa,

Mezarlarından bağırır ölüler,
Fatihasız geçmeyin ey diriler,
Sizinde sonunuz kara topraktır,
Siz attınız bizi burya diriler...

Bir çok canlar bu mekanda saklıdır,