Seydo'nun Ateşi Şiiri - Veli Alptekin

Botan’da düğün davulları kurulmuştu,
Seydo, oğluna destan gibi bir gün düşledi.
Ava çıktığı günlerden biriydi.
İki gün geçti, yolu eve düşmedi.

Seydiko düştü babasının izine,
Gündüz aradı, gece üşüdü dizine.
Ceylan postu oldu ona yorgan,
Uykuya daldı umutla gözlerinde.

Köye dönen Seydo gördü uzaktan,
Posta sarılmış bir gölge yattı şaşkın.
Ceylan sandı, iki el ateş etti,
Yaklaşınca postun altındaki canı.

O an sustu dağlar, rüzgar bile,
Bir baba çığlığı koptu bile bile.
Sesi Botan’ın taşına suyuna çarptı,
Düğün yerine matem düştü o gece.

Şimdi derler ki Botan’da rüzgar esince,
Posta sarılı bir sevda titrer sessizce.
Bir düğün başlamadan bitti,
Bir baba oğlunu ceylan sanıp yitirdi.