Sevnur Şaylan Şiirleri - Şair Sevnur Şaylan

Bir gün daha yaşandı ve bitti...
Ne dünden farklıydı,
Ne de yarından tahminim...
Herhangi bir gün...
Senden uzakta...
Sensiz...

Bir şekilde çıkardı hayat birbirimizi karşımıza...
Şu en kocaman yalanda...
İkimiz mi vardık sadece var olan? ,
Vardır bir bildiği de Yaratan'ın mutlaka...
Tesadüflere kandık,kandırıldık belki de,
Payımıza düşeni yaşamıştık hayatta aslında...

Sustum…
Farkında olmaktan korkuyorum…
Aşka bir şeyler oldu…
Biliyorum…
Gözlerimde göremiyorsan…
Sözlerimde duyamıyorsan…

Hayat,bedeller ödemekten mi ibaret?
Anlayamadım...
Sevdim,
Bedelini ödedim...
Kaybettim,
Bedelini ödedim...

Bugünlerde fazla suskunum sevdana…
Yorgunum…
Kasım ayının son geceleri…
Üşüyorum…
Aklımda binbir düşünce…
Binbir düşüncenin biri sen…

Sustu dünya…
Bir şeyler olacak…
İnsanlar farkında…
Bir şeyler olacak…
Korkuyoruz…
Herkes farkında…

Sözler bitti...
Bu sevda bitmedi...
Şiirler gördü,
Şiirler sevdalandı,
Şiirler ayrıldı,
Şiirler ağladı,

Duysa sana olan aşkımı eski sevdalarım,
Utanırlar…
Görseler bir andalığını,
Duysalar senin için ettiğim dualarımı,
Beni tanıyamazlar…
Gurur,en büyük düşmanıysa sevginin,

Bu da olacak iş mi ya...
İnsan hayatta bir defa severmiş...
Ondan başkası da gelir geçermiş...
Hatta bazı deliler de sonra kapatırmış gönlünün kapılarını...
Bu da olacak iş mi ya...
Hayatın en unutulmaz döneminde,

Bir sevda uzanır yatar,
Bağrımın kara tahtasında.
Çıkarıp atmak yakışmaz,
Bir şair sevdasında...
Kal...
Kal...