Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

Her Gün Batımında
Ufuktaki kızıl gurup var ya
İçimi titretir.
Hani güneş eğilipte
Denizi öpüyor ya
Denizle güneşin sevdası

İnan ki bir gün sende,
İhtiyar olacaksın.
Söyle o gün ne ile,
Teselli bulacaksın.

İman edersen Allah'a,

YOLUMUZ

Kim eder bizi teskin,
Ne sağ belli ne solumuz.
Kılıçtan daha keskin,
İncedir kıldan yolumuz,

Akıbetin ayak sesleri gelir.
Ötelerden, beynimin kıyısına,
Çırpınır dalgalar, deniz köpürür,
Dökülür alev ömür sayfasına.

Suyu çekilmez dertlerim asla,

HAYATTAN KOPAN FİDAN

Bu kaçıncı şehit toprağa düştü.
Gördün mü hayattan kopan ceylanı?
Bu kaçıncı yetim dolmadan rüştü
Gördün mü hayattan kopan ceylanı?

Renk, renk açmış, bahçede güllerin,
İddia eden, nakkaşsız olduğunda
Gül tablosunda çizilmiş resimlerin,
İddia eder, bir ressamı olduğunda.

GÜN BATIMI

​Tepelerden kayar, süzülür güneş
Yavaşça çekilir, derinliklere.
Ufukta bulmuş bak kendine bir eş,
Başını yaslamış, onun dizlere.

Son durakta bir randevum var benim
Bilmiyorum nerede nasıl olur.
Yaşlandıkça çok hissediyor tenim
Gün be gün bana daha yakın durur.

S O N M E V S İ M

Dökülür sararan yapraklar daldan,
Son mevsim gelince bir gün habersiz.
Can çekişir beden kim anlar halden,
Son mevsim gelince bir gün habersiz.

ÖLÜM ŞARABI

Mağrur nefsim inan zor senin işin,
Ölüm şarabını içersin bir gün.
Gurura kapılıp dönmesin başın,
Ölüm şarabını içersin bir gün.