Yolumuz Şiiri - Şevki Çiftçi

YOLUMUZ

Kim eder bizi teskin,
Ne sağ belli ne solumuz.
Kılıçtan daha keskin,
İncedir kıldan yolumuz,

Engellerde koşmaya,
Sarp yamaçları aşmaya,
Bazı günler coşmaya,
Olmalı canda halimiz.

Yaylalardan uçmaya,
Soğuk sulardan içmeye,
Deryalardan geçmeye,
Olmalı hazır salımız.

Kimisi yaya gider,
Kimi Burak'tan el eder,
Kalmak en büyük keder,
Sonsuza gider kolumuz.

Ateş yakar özümü,
Hakka döndür yüzümü,
Kim dinler ki sözümü,
Lâl olur bazen dilimiz.

Menzil uzak görünür,
Ruh gerçeğe bürünür,
Nefis yerde sürünür,
Kırılsın artık dalımız.

Dost bağına girmeli,
Meyvesinden dermeli,
Vuslat günü ermeli,
Tatlı olsun hep balımız.

Dünya bir garip hancı,
Bitmez içimde sancı,
Gönül Hakk'ın inancı,
Nura boyansın yolumuz.

Dünya bir yeşil bağdır,
Ömür yüce bir dağdır,
İnsan içinde sığdır,
Solmasın hiç gülümüz.

Yollar Hakk'a varınca,
Hâlimiz sorulunca,
Mizan tam kurulunca,
Ak olsun hep yüzümüz.

Şevki der; bu bir sefer,
Yolda kalmasın nefer,
İman en büyük zafer,
Hakka ulaşsın elimiz.

Şevki Çiftçi