Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Yaşam, aşk tohumuyla bir sevgi özünün aritmetiksel bir toplamı
Yolunda bu emeğin hamuruyla midesine değildi pişen o ekmeği
Yüreğine banmayı önce bilmekti peşinden gitmeye harcama yerine
Birlik tatmayı yeğ tutmaktı gereği ve devamı:

Gönlün gönüllere bir tebessüm olmaya yeterlilik dileklerimle

Çırpınıyor Anadolu, vatan yürekleri çılgın çağlıyor
Güzel bilgi berrak suyu güzel ahlak yazgısı duruyor
Sevmiyor kahpelik dürüstlüğü, o kazan kaynatıyor

Adil vatan toprağına uygarlığı tohum yatan
Çağdan çağa ecdadıyla yüreğini asillik dolan

AKP daha güçlü yeniden kurulacak diyerek
Şiddete bu hevesini AB’ye döşek ederken
Üstüne yorganlık mısın be adam?
AB’ye çamur diyecek sen mi oldun dehşet Ağa?

Avrupa ne zaman bir hükümeti vatan korudu?

Adım Türk soyadım Türklüğüm yüreğim Türkiye’m
Uygarlık tarihimin beş bin yaş körpeliği genç Cumhuriyet
Ne Mutlu Türküm Diyene! öz dilimin sözüdür!

İnsanı rahatsız eden bir tek düşünce dahi olsa
Engelliğini yok etmeye gecikmemek

Cumhuriyetçilik, halkçılık, laiklik, devrimcilik, milliyetçilik, devletçilik... Nurlu oklar bunlar.

Atatürk’ün ölümüyle, henüz alt yapıya oturtulamamış bu değerli yüksek anlayışı yıpratmaya, sürekli Partiler geliştirilmiş olduğuyla, halkı uyuşturan bu çalışmalar, Avrupa’da devam eden savaşın hakim olduğu, Hitler ve soykırım, bu savaşa girmemek için azami dikkat, örneğin gıda sorumluluğu, gelişmeyi dondurucu etkenli yıllara kürt ayaklanması ile süregelen maddi ve manevi sarsıntılar, yetim ve dul artılarıyla, özürlü gazilerimiz, maddi olarak sürekli geriletmeye dış güçler kaynaklı bir iç kargaşasına hiç ara verilmemiş, halkın soluk almasına şans bırakmadığı gibi, uyuşturulması, yani toplum dinamikliğinin öne çıkarılması başarıyla engellenmiştir… Bunlar, bugün bilinciyle henüz taze bir şans olabilir… bu karar, halkın egemenlik hakkını kullanmasına dayanan ilk başlangıç şansı olduğuna yönlenebilir…

Cumhur-başkanlarımız, neredeyse hepsi, hiç bir vizyon sunmaya en az bir emek vermediler deniliyor. Eleştiri abartıcılığına alıştırıla alıştırıla, düşünce şımarıklığı yayında ok gibi fırlatılıyor. Laf edepsizliğine karşı fikirle durabilmeye dayanıklı, sürekli, hızla organize olabilme düşüncesine şimdiden güçlenmeli…

Akıl yaşta değil baştadır, derken aklımdan
Yaş, kendi olgusuyla yaşanır diye geçiyor
Ve bak neler vaat etmiyor akar suyun sesi
İlahî kuğu, rüzgar uğultusunun
Acaba onlarla, o aynı yaşta mı değildim ki...

Öyle bir nükte olmalı ki rica olsun her ilişki sonrası
Teşekkür doğasından
Amerika’ya öyle bir şey söylemeli ki gönüllü
Gitsin doğudan
Olmazsa kürt, irtica, tek üzülenin olacağıyla ermeni
Döl tutmaz doğmaya Asya’da

Görücü usulüyle mi evlilik, tanışarak mı?
Neden evlenmek istediği açıklığı karanlığı
Düşündüğüdür insanın…
Neden? Evlenmek…

Allah’ın emanet bıraktığı

İster kent, ister yürek, kalıntılarda gezerken ne hissedilirdi; ‘iknaların elinde dünyanın bütün bilgileri, bilimleri vardı, İspanyollarınsa barutu’ deme doğallığı mı? …

Ve boş bir şehitliği Che’nin, Fidel ve canım Mustafa Kemal Atatürk’ün tersine, faydasız, sefil bir buyurucu düzenin tuzağına düşme marifetiyle…

Kaçıncı film, sinema seyrinde hepimizi cehenneme götürmekte olan yalan dolanların ortalığı kaplamasını kimler sağlamadı ki. Ve gazetelerde ana başlık; savaş değil, bu bir cinayet… Irak, Afganistan, Filistin ve adım adım insanı insanlığından yıldırmaya baş koymuşluğun Yahudistan hevesini ılımlı İslam, kürt diye diye yılışmayı sokuşarak… Hitler Almanya’sına nedenlerin hortlamasını hatırlatıyor bu yılışıklıklar. Lakin, benim vatanımın adı Türkiye Cumhuriyeti. Olay değil, uygarlıklar cenneti!

İnanması ne hoş olur
Öğrenmeden öğretilmeden
her yazının bir eser olması
çünkü doğallığı gibi tarladan ve ormandan
ve çimenlerden yeşerdiğini sananlar
şikayette etmesinler ki