Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

bir çift kadehi yontuyorum
tokuşturacağımız
yaşımı demliyorum…
sonra kandıracağım onu
kadehime dolacak
yudum yudum damağıma

Hasretin mi yaşlı, gençleşen sevgin mi?
Bağrında o taş sofranda aş sanki
Kucağında soluğunun o kurşuni rengi
Ay doğar gibi sana mı mübarek oldu?

Nehirlerden mi topladın yaşları?

Sağcı, solcu, evrenci, ırkçı
Pavlovcu, operantçı /(Skinnerci) olduğunu
Ya da yapısalcı olduğunu söyleyen
Hemen hemen kalmadı
Yapısalcılık da devrini tamamladı!

Uydu ile saniyelerle izliyorken Amerika
Zor elbette ilerlemek bu durumlarda
İt yöreyi tanıyor diye değmez taslanmaya
Yor emeği örnekleri az olmadığıyla…

Mutfağa girme emrinde bir aile ne yapar acaba?

Yaşlılık geleceğin sorunu olacak deniliyor
Bugün sorun zaten Avrupa´da…

Biz yetim, dul, öksüzler olarak
En gencimiz 75-98 yaş arasında
Aylık yollamadılar, sesleri de yoktu

Anayasa, Anadolu uygarlığıdır, toprağın
Ruhu emanet bıraktığı metanettir, Allah’ın!

Sahi, Allah sevgisi olsa, yapılır mıydı?
Sen Allah’ım beş bin yıl sabır bağışladın
Sen seviyorsun yurt anlayışımızı

Kendi hukukumuz açısından diye
Avrupa parti kapatıyor, yakıyor insanı hem de
Başabakan efendi haber vermeyin diyor hâlâ…
Ben tırnakladıkça demokrasiyi keyfimce
Sus katlan gereğine diyor bir de…

güneşsiz bir gün doğumu sanki
hani iki yol arasında bir yalnızlık
gündüzü olmayan bir karanlığın
arasattan çıkışa hani o ışığın
yoksunluğuna bir boyun büküşü
umuda, aranışa bîtaplığı

Gözlere ufuk, gönüllere umut
Ruhlara beşik, gizlerde somut
Aklıma eşik duran canım denizler
Her yerde hep aynı güzel
Her yerin birer güzellikleri
Yine depreştirdin beni

unutulmaz, unutturalamaz çiçekler nerde açardı?
dağda, çayırda, gönül bağında mı yaşardı?
dere kurutulup ırmak mı anılırdı?
disiplinli bir terbiyeydi sevgi çiçeği
neden, nasıl edepleri körletip vahşeti biledi?