Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Şiir yüreklerinde açan hep bu çiçeklerim
O düşünceleri
Bu hep varlıklarımız

Güzellikler birliğine kavuşmalarım
Sevgi gücü

Herkes güzeldir tatlı bir tebessüm ile
Merhaba ile günaydın ile nasılsınız ile…

Herkes güzeldir görmek ile gülümseme ile
Gözler, gözlerin içinde…’’’
***********

Rezonansı yankı gücü
hatta renk psikolojisi

toplulukları kolayca özendiren
insanları beraberinde raksettiren
bireysel kişiliğe dayandığı ile

Öyle basit yazılmıyor her düşünülen
Kelime ve cümlesiyle öyleyse stili bu eksik olan;

Thomas Mann ile Pearl Buck´a bakın. Ama o stilleri kopyalamayın. Stil kendiliğinden gelişendir. Yıllanacak şarap gibi sabırla şans tanımalı ona!

Anlamakla sadece düşünme yeteneği harekette olduğuyla deniliyor ki, içinizdeki haylazı, bırakın tepinmeye.. Ölülere şad yeter! Bırakın huzurlarını..

Elinde kalem, yüreğinde ferman
Yazdığı, aşkın dünyaya selâmı
Taşkın, ruhun bu gönüle dermanı
Şerri kılıçtan geçirip gidelim

Okuyup öğrenmek, hakk´a yoldur

Bu son kararım diyorsun
-Öyle veya böyle- Geçmiş olsun ikimize

Karara saygı duyarım düşmem peşine
Kararsızlığı bürünmek hiç benden bekleme
Git güle güle! Ve kal gönlünce!

güzelliğini o bakışlarına parlayan
tutuşan yüreğin sesine ateşidir
beklenilenin o sonsuzca
duman kaplı kaleye ulaşan alevi

sükutun eşdeğeri sen ey sevgili

hep kendimce kalabilmeyi başarabilmektir
çıktığım ve çıkacağım her düşünce yolunda...
Şairler, sanatın var oluşu selamıdır...
Şiir onların yüreği...
Şiir yürekler incitilemez, yara hiç almaz...
Zira o varlığı

Soykırım tasarısı huyu da sorumsuzca
Hangi dikkatinizi insanlığa hiç geçirdiniz mi hiç daha hayata?
İngiltere gel kendine, hortlama!

Avrupa, Amerika işte, yetiyor uşaklığa
Soykırım diye ülkeler içinde sivrilmenin bu iğrenç ihtiraslığına

beynimi sızlatan bu acı, kalemimi de acı burktu, şüphesiz...bu çalışma için: Bir canlının acıtılması kötü, bir toplum acıtmak kötülük, bir millet varlığını yıkmaya saldırı vahşettir... Daha bir düşünce olarak ne büyük insan ayıbı, hem vahşet, hem dehşete kapılmak… kendim denedim dile almayı bu vahşeti, kendim şaşırdım… ilginç bir çalışma örneği oldu bu şiir bana… ne çok ürpertiler ve ne kanatıcı bir aşılmaya zorlandırılıyor... bu kez şiirim beni farklı eğitti: bir depremde düşülebilecek şok ile ne kadar eğitili olunabilir gibi bir halsizliği duyumsadım, öğrenimlerin önemine, değerin ne kadar zor kazanıldığına...

Böyle mahzar ettim güvenoyuna
Ruhunu taşıyan Millet varlığına
Aldığım bu planıma uğradım sana
Senden de onay var mı paşam? Ama…