Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Öyle basit yazılmıyor her düşünülen
Kelime ve cümlesiyle öyleyse stili bu eksik olan;

Thomas Mann ile Pearl Buck´a bakın. Ama o stilleri kopyalamayın. Stil kendiliğinden gelişendir. Yıllanacak şarap gibi sabırla şans tanımalı ona!

Anlamakla sadece düşünme yeteneği harekette olduğuyla deniliyor ki, içinizdeki haylazı, bırakın tepinmeye.. Ölülere şad yeter! Bırakın huzurlarını..

Elinde kalem, yüreğinde ferman
Yazdığı, aşkın dünyaya selâmı
Taşkın, ruhun bu gönüle dermanı
Şerri kılıçtan geçirip gidelim

Okuyup öğrenmek, hakk´a yoldur

Bu son kararım diyorsun
-Öyle veya böyle- Geçmiş olsun ikimize

Karara saygı duyarım düşmem peşine
Kararsızlığı bürünmek hiç benden bekleme
Git güle güle! Ve kal gönlünce!

Soykırım tasarısı huyu da sorumsuzca
Hangi dikkatinizi insanlığa hiç geçirdiniz mi hiç daha hayata?
İngiltere gel kendine, hortlama!

Avrupa, Amerika işte, yetiyor uşaklığa
Soykırım diye ülkeler içinde sivrilmenin bu iğrenç ihtiraslığına

Madem inanç süsünedir bu düşkünlük
Heyecanına ise -kargalar gülüyor, Tanrı ne yapsın-
Sünnet mi var acaba diye sevinecek yerde
Meğer bez çaputa merhametmiş dua dillerde
Korkuyla yaşanılmaz inanç bilmez misin?
Hele korkutmak için hiç kullanılmaz din

Ses algılarıyla yaşayan hayvanlar vardır
Koku algılarıyla da yaşayanları çoktur
İnsanda, bir sağduyu kazanımıyla
Ruhun rayihası, sevgi hediyesiyle bağdaşır
Bir davranış oluşturan duruşu da olur…

“Korkma,
yanındayız senin”
dediniz.
sorun da bu ya:
siz benden daha yakınsınız
benim bana yakınlığımdan.

Kimi insanlar geçmişlerden dem vurur
Kimi insan gelecek âlemine yakar ateşi
Tanıtım özlemindeyken yenilikçileri
Kiminin yorgun o bilinmezliği…

Hem yoruluyor da insan ayrılıkları

Saat şimdi 12’yi vuruyor
Her usluyu dünya sahnesinde bırakma, gör Allah
Bir Cuma dua’sı, bir Pazar ayini...

Saat 1 oldu merkez pazarlıkçılığa yardımcıl konuşmakta
Herkes kendi bildiğince..

beynimi sızlatan bu acı, kalemimi de acı burktu, şüphesiz...bu çalışma için: Bir canlının acıtılması kötü, bir toplum acıtmak kötülük, bir millet varlığını yıkmaya saldırı vahşettir... Daha bir düşünce olarak ne büyük insan ayıbı, hem vahşet, hem dehşete kapılmak… kendim denedim dile almayı bu vahşeti, kendim şaşırdım… ilginç bir çalışma örneği oldu bu şiir bana… ne çok ürpertiler ve ne kanatıcı bir aşılmaya zorlandırılıyor... bu kez şiirim beni farklı eğitti: bir depremde düşülebilecek şok ile ne kadar eğitili olunabilir gibi bir halsizliği duyumsadım, öğrenimlerin önemine, değerin ne kadar zor kazanıldığına...

Böyle mahzar ettim güvenoyuna
Ruhunu taşıyan Millet varlığına
Aldığım bu planıma uğradım sana
Senden de onay var mı paşam? Ama…