Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Düşmanlarımız kindir bizim!

Öç alma amaçlı gizli düşmanlıktır kin
Çekilen acı ve korkulara, kıskançlığın
gölgesi henüz düşmüş değil…
Ayrılmaya sebep oldu diye gizli gizli

Atarlar ortaya iblis avucunda dolu laf curcunasını
Ayıkla hayal pirincin hayal dağında yığılı taşını…
Bu bir kirden aklanmaktır kirde kir boğulduklarıyla
Demek ki rastladık dersen, derler ki oy’du o sert kaya…

Bağış yapmamak da sığar mı hiç insan vicdanına?

Atılgan Bayar aritmetik yönetiyor
Kadını kapattı, çobanı donatıyor
İnsan severler açıklasın istiyor

Köylü milletin efendisidir diye
Hulki Cevizoğlu yazmış bunu diyor

Mukaddes vatanı kutsal kılan Peygamberimizi
Peygamber ocağımız ordu kucağı Allah emrini
Diline nihayet ulaşmış yüreğinden küflendiğini
İnkarcılar silsilesinin şerri bu serseri yürekli
Allah’ın emanet bağışladığı ruhu kirletmeye cinnet bürünenleri

Hangi kapalı kapılar ardında ne pazarlanıyormuşsa
Zulme iştirak ile inancı bozguna uğratan beyhudeliğe
Açık bağrıyla yan yana duranların kenetli elleriyle
Müsterih olun ki yücedir halk birliği yeryüzünde
Sindirecek o kapalı kapılar adına kilitleyerek ebediyete
Milliyetçiliğin sadakat varlığıyla yükselir yüceliğe

maziye özlem düştüğü nedende
şimdiyi sızlatan emeller gömülü
geleceğe inat yaşayan olabilme
varlığında hatıralarla dokulu

barındırılan ne çok yüreğe olsun

Bir bebek katliamı ile sadece bu esefliğin
Taşıdığı kan yeter ahret dünya renginin
Utan öğretir yüz kızartıcılığı insanlığın
Tarihinden kalıntısı bu yaşam mantığının
Langendijk heykeli suç çıkar, aslı günahının…

Eskiden, sevilmeyen birinden kurtulmak istenınce
Evi yakılıyormuş basitçe…
Kırıntıya krümşen denildiği de bu bir bilgi çerçevesinde düşünülürse
Bugün Almanya’da bir terim var ve bu yüzden belki de
‘Çıkışını ver’ yerine ‘ ateşle’ deniliyor ve seslice
Küresel krizin sanki 30.ncu maddesine bir aday olur gibiliğe…

Sessiz olabiliyorum yaşamın tesadüfleriyle, sessizliğime de düşündüm sevgi içtenliğimde. Trafiğin yoğun olduğu bu yüzyılın emeklenmesinde aklıma gelen oldu, Trafik suçu için yazılan para cezasının (Almancası Strafzettel) yerine halk dilinde (Almancada knöllchen deniliyor, türkçesine de ben avuççuk demeyi seçtim) knölşen, yani avuççuk, blatt (sayfa) yerine blaettchen (sayfacık) denildiği gibi, bir kelimeye cik-, cık eki benzerliğinde gelincik, dölcük gibi sevecenlik, sevimlilik anlatıyor yani. Knol yumak demektir türkçede. Bu knoll ama, yani bu yumak avuç içinde yumak haline sıkılarak bir top şekline getirilmiş kağıt diye anlaşılıyor. Ben burada anlamını vurgulayan bir ifadeye kavuşturmak amacıyla avuççuk terimini seçtim, knölşen (knöllchen) de yumakcık, yani avuççuk oluyor. Yani knol avuç olursa, knölşen de avuççuck demek olur diye bir düşünceden kaynağını vurgulamak istedim sadece….

Genişlemek diye anlamlarsam Ausdehnung terimini ‘bugün mavi yapıyorum’ deyişin nereden geldiği anlatılmaya kullanılacaktır elbette. Anladığım kadarıyla bir zamanlar renklendirme el ile yapılıyordu, fabrikasyon değildi. O zamanlar bir renk varmış, boyama esnasında çok kötü kokuyormuş: Mavi renk. O kötü kokusundan dolayı köylerini terk etmiş yerliler ve mavi yapmışlar. İçki içmek için ayrılan bu zaman, yerlinin köyünü terk edişi diye tanımlanmış. Koku da bu aynı neden. Sarhoş olmaya gidiyorum denilmiyor da, mavi yapacağım denilmesi bu yüzden. Küresel krizin sanki 23.ncü maddesine bir aday olur gibiliğe… Lehçelerden genleşen dil bilim dünyası hayali midir acaba?

Burada kurnazlıklar gizleniyor. Burada gizlilikler yatıyor. Sessizce ve çaktırmadan sevginin, sevilmeye alet edilirliğe araç oluyor sapkınlık anlatımıyla bir taraftan. Diğer taraftan, halka acı, hüzün, keder, korku veren şeyleri halkın kendisi mi üretiyor, niye halk dili deniliyor kimi deyimlere diye düşünmeyi mi zorluyor?

Ruh bedende yuvadır
Can KUTSALLIĞINI aşk korunurlar
Ruh bedende misafirdir
Mal varlığını İHTİYAÇ paylaşırlar
Ruh bedende vatandır
Irz KUTSALLIĞINI yaşam dururlar