Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Bugün 25 Kasım unutma çapulcu Bush ve neden diye
Türk kadını şerefine sataşmaya kaç eroin çektin be efe
Hangi bulut şerefsizliğini gezdirir sandın benim tepemde
Türk yüreğimin bulutunu bugün artık sürdüm üstüne
Uykunu sayıklatmaya yeter! Ahretini inlersin zaten sen...

‘Bana onun kellesini getir’ yemeğinin ustalığı
Sanatın yeni merkezi

Heykeller müzede değil, lokantada sergileniyor
Bu heykeller bir lezzet, yemesi serbest

Türküm! Ne Mutlu bana!
Tarihim emanet yaşanarak yaşatıldı yarınlarına!
Göktürklerin Şahadet parmağı ile işaret ettiği
Tek Tanrıcılığa başlayıp şahadet eden millet evladına!

Kendine samimiyetini anla diye buna derler işte. Niye yüreğim isyan duruyor kimi parti örnekliklere… Anlatan, anlattıran sağolsun esami anılar dolu isimlerle, Cumhurun aynı vekilleriyle örnekliği millete, yıkılası süregelmiş, daha berbat süregitmeye vay be…Ne heyecanmış boş masallı dillere vay vay vay duyun hele

Kim birine eşek derse, o da şikayet ederse
Eşek diyen ispat etmeli onun eşekliğini
O ama ne eşeğim der, ne ihtiyaç duyar buna
En ufak zahmete
Kanunlar, kurallar uyarıcıdır, disiplin terbiye
Arasındaki can bağını, görmek isteyen bilir

Karşılaşmak nadir de olsa
Bir ömre değer an tattıran sohbete emek
Yetiyor insana...
Tahsil ile kültürü karıştırma! -Yanılırsın.
Hatıralarından tebessümlerini anımsatan…

Tarihin tebessümü aydınlattı, bugün bayramdı
Türk büyükleri insan güzelliğinde kutsandı
Türk Lirası evine döndü, mutluluk haz tadındaydı
Ne Mutlu Türküm Diyene ruhu Fatiha donandı
Sevinmek ulvi duygu, hislerimde şahlandı...

Çalışma gücümüz dev ruhumuzun gülücükleridir, evet
Dile benden ne dilersen melekleri duyabilir beni…
Öyle içten, öyle büyük aşk-ı imanla diliyorum ki medet
Tarihimizin mirasıdır bu kutsallıklar! Yeni değil elbet

Anada sevgi, babada şefkat, çocukta umut taşıyan

Allah tek! İnançlarımız renk renk güzellikler
Dünya tek! Toprağı doyuran, suyu yaşatan, havası solunan
Emek hep o sevgiler, emek olan özellikler

Bu topraklar hepimizin, dünya insan için vatan
Her yaşamın ruhu var, ahrete yaşamını özen anlayan

Ne düşünürler, memuriyetler, ne sivil kaldı
Ne hasta, özürlü, yalnız yaşayan kadının yatağı
Kerhane adabı bir boyutla hukuku bile kullandı/rdı

AKP hükümeti yağdı her türden ahlak arsızlığını
Bütün gözler yargının üzerinde toplandı…

Bir konser veriliyor, beyinden kopmuş sanki, havai fişek fırlıyor
Acıyor gökyüzünün kulağı...

Bir düğün oluyor, koyuveriyorlar havai fişekle de sanki bir ar yırtıklığını
Ne de büyük zevkmiş bum bum havlatmalar, yoksa havlamaları mı?
Bu utancı durduracak yok mu hiç akıllı, parayı değil de aklı anlayanı?