Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Heç sadiq olmadı sənə cavanlıq,
Qayıt, dön nə olar lap bircə anlıq.
Bu dünya gözümdə zülmət, qaranlıq
Qayıt, gözlərimin işığı, qayıt.
Yatmış xatirəni yuxudan ayılt.

Bilirəm, ruh üçün nə gündüz, gecə
Boran da . şaxta da gəlməyir vecə.
Başını söykəyib astaca necə,
Xatirən ağlayır dizlərim üstdə.

Yaralı könlümü çiskin sıxıbdır,

Buludlar göz yaşı tökdü bir anda.
Gsəma sinəsini sökdü bir anda.
Qəfildən qaranlıq çökdü bir anda,
Günü zülmət etdi gecə gözlərin.

Dərələr dolaşır düzlər içində,

Səninlə son dəfə görüşən zaman,
Nələri kəşf etdim, nələri.Aman.
Istilik axtardım, üşüdüm yaman,
Elə bil yağıbdır qar gözlərində.

Günəş nur əvəzi nəm saçır nədən,

Gecə-gündüz Allahına yalvarıb,
Dünyada tək pənahına yalvarıb.
Əl açıban dərgahına yalvarıb,
Torpağına üz tutduğun o pirəm.

Tale məni sənin üçün göndərib,

Səhvini başa düş, suç eyləmə gəl.
Ömrümü-günümü puç eyləmə gəl.
Yanan ocağıma su çiləmə gəl.
Dadın-tamın qalıb bulaqlarımda.

Əzizim, taleyin hökmüylə barış.

Yad libası bəyənib də geymərəm,
Qızılgül kolunu yerə əymərəm.
Yağışa, çiskinə qiymət demərəm,
Yağdırram, bilirsən, baha dolunu.

Artıq xəyalımın qəbri qazılıb,

Nedendendir, görende şirin dindirir,
Güneşi, ayı da göyden endirir.
Gelenden-gedenden xeber gönderir,
Bu payız yamanca gözleyir beni.

Məni yalan söz tutub,
Sanma yaram köz tutub.
Qiblə tərəf üz tutub,
Ölümü gözləyirəm.

Sanırdım qəm qaçacq,

Xoş arzular axışıb,
Acı günlər sıxışıb.
Xatirələr yığışıb,
Mənicə közləyirlər.

Şəklimi doğal çəkən,