Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Payızdan seçilməyir,
Bu ev kimin evidir.
Özü də heç bilməsin,
Qəfil onu sevindir.

Qapısını aç, oxşa

Qəmə həmdəm Şirvan.Mil,
Gəl gözümün yaşın sil.
Tək qaldığım neçə il,
Dözüm ki gətirmədi.

DOğma,əzizdir,
Su tək təmizdir.
Mavi dənizdir,
Bizim musiqı.

BİZİ ÜSTƏLƏYİB

Acı söz çıxmaz dilimdən,
Pay verərəm dürr-ləlimdən
Yaxşılıq gəlir əlimdən,
Yaman bizi üstələyib.

Biz kiçik eqrebik, heyat bir saat,
Zaman etrafında dövr eyleyerik.
Neden uzaqlaşar şenlik, toy-büsat
Açılar yaramız, qövr eyleyerik.

Qoca kişiler tek addımlayırsan,

Daim əzizlədik doğma elləri,
Üzərək dəf etdik coşqun selləri.
Ay dostum, bəyazdır şəvə tellərin,
Yay günü səhraya yağan ağ qarıq,
Biz məzunlarıq.

Döndük zərbi-misala,
Ayaq basdıq qumsala.
Çatdıq bəyaz vüsala,
Biz payız görmədik ki...

Şaxtanın yolu düşdü,

Öten gecenin payız feslinde görüşdük ruhunla.
Her yan ağappaqdı tellerin kimi.
Hesretinin ucundan tutub ucuzluğa getdim.
Ayrılıq göz yaşımla dırmaşıb
buludların üstünde bardaş qurmuşdu.
Ayın qızdırması qalxmış,

İlk məhəbbət unudulmur düz, gülüm,
Yenə məni lal baxışla süz, gülüm,
Demirəm ki ümüdini üz, gülüm,
Bir gün gələr, görüşərik biz yenə.

Səsdəsən, ündəsən, bilinməyir ki,
Bu gündə, dündəsən, bilinməyir ki.
Ağlasan, inləsən bilinməyir ki,
Külək səsimizi boğan vaxtıdır.