Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yeni il gəlir,özüylə
Bolluca fərəh gətirir.
Alışacaq od-közüylə,
Işıqlı səhər gətirir.

Işığında bu şəhərin,

Yeni il, gəlişinlə
Sevinc, səadət gətir.
Şipşirin gülüşünlə,
Sevgi, məhəbbət gətir.

Sən gəl.Addıım səsindən,

Yeni ilin ilk günü,
Mümkün et namümkünü.
Bolluca fərəh gətir,
Işıqlı səhər gətir.

Kitabımız oxunsun,

Tutub İlahinin nicat elinden,
Yol alıb gedirem arzuya sarı.
Tebiet ferqlenmir nazlı gelinden,
Ey qelem, sen de bu mövzuya sarıl.

Çəkir üreyimi qumlu sehralar,

Yer üzünün cezasın,
Göy üzü sert verecek.
Ona yağış,dolu kimi
Bir afet gönderecek.

Belke onda dünya bir az

Göydən yerə enməsin,
Ulduzumuz sönməsin.
Acı dillər dönməsin,
Mürəkkəb saylar kimi.

Işıqlı Şərq olmuşam,

Olmadı ki bir dəyəm,
Yayda gedəm, bir dəyəm.
Qorxuram ki büdrəyəm,
Eh, yollar kələ-kötür.

Dənizdə ada qalsın,

Üzüyün barmağa takıncası yok,
Gözümün yaşının akıncası yok.
Bilirim,sana bir sakıncası yok,
Ümidim boylanır güneş yerine.

Axı ben ne dedim dili çürümüş,

Nədəndir gözlərim yaş ilə dolu,
Nədən ürəyimin həniri gəlməz.
Nədəndir sözlərim “kaş” ilə dolu,
Kimsə sevdiyinin yerini verməz.

Qəmlidir bir zaman gülən baxışın,

Yavuq qoymaram həsrəti,
Getsin hicranına yaxın.
Qalxmayıb ki hərarəti,
Əl vurub alnına baxın.

Qovuşsunlar bir-birinə,