Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Vüsalın əlini sıxa bilməyir,
Hicranın köksündən çıxa bilməyir.
Gözünü üfüqdən yığa bilməyir,
Intizar içində qalıb yuxular.

Dostum, namə yazmnaq artıq köhnəlib,

Içime qapqara dumanlar çöküb,
Qelbimi amansız gümanlar söküb.
Sema su evezi göz yaşı töküb,
Ele yuxuluyam, yuxulu, Allah.

Ömürlük etdin səfər,
Geyindin bəyaz kəfən.
Hafizə,bircə dəfə
Bax azıma, çoxuma.
Yuxuma gəl, yuxuma.

Elə istəyirəm mən görəm səni,
Bəs niyə yuxuma gəlmirsən,ata?
Alıbdır qoynuna dərdi-qəm məni,
Bəs niyə yuxuma gəlmirsən,ata?
Mənimlə birlikdə gülmürsən,ata.

Yuxuma gəlmişdin gecə,
Sən olduun mehman,ay ata.
Bilsəm sevinirdim necə,
Fərəhim ümman ,ay ata.

Dedik,danışdıq güldük biz,

Sənə aid olan bir xitabam mən,
Özgə,yad sözlərə toxuma məni.
Könüllər ağladan bir kitabam mən,
Oxuma,əzizim,oxuma məni.

Qalxaramgöylərin ənginə,eşqim

Bəxtəvər dünlərimin,
Şipşirin ünlərimin,
Fərəhli günlərimin.
Sayı min olmaz.

Bəzən insan həddin aşır.

Hər bir şerim min sətirli,
Yağış sevməz gün çətirli.
Qızılgül tək xoş ətirli,
Şirin qoxum olacaqsan.

Qaranlıqdır ürək sıxan,

Intizar içində qalıb qayğılar,
Azalıb əvvəlki hörmət, sayğılar.
Nəğmə oxudacaq bitməz duyğular,
Bu gecə yuxumu qarışdırmışam.

Səhhətim əl vermir, qocalmışam ki,

Görən heç xatirən acı çəkdimi,
Ymənsiz tənhadımı, sənsiz təkdimi.
Yavaşca əyilib öpdün şəklimi,
Yuxuna-yuxuna girmişəm, gülüm.

Sağ ol ki sən mənə könlünü açdın,