Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Könül möhtac hər qayğıya,
Aşiqindən güc alar.
Vərəq dönər qağayıya,
Buludlarlara ucalar...

Ümidəmmi sabahıma,

Günəş çıxanda gələr,
Burnumuza ətirlər.
Gülüş göyə yüksələr,
Göyərçin gül gətirər.

Sevən qəlbi aldatmaq böyük günah,
Haqsızın cəzasın verəcək Allah.
Gah ağlayar, gah da çəkər min bir ah,
Qaralar könlümün başı , göyərməz.
Bu dünyanın qara daşı göyərməz.

Gülüm, estafeti yaş-yaşa verir,
Ağırlıq gücünü daş daşa verir.
Yenə də dalğalar baş-başa verib,
Ayrılıq zalımın göyərtəsində.

Hicranın güzgüsün gecə silməyim,

Səni əldən alan qismət,
Sonda razı qalan qismət,
Hamıya yar olan qismət,
Mənçün tərsə hey işləyər.

Göy üzündə göy qurşağı,
Yenə yağış yağacaq.
Səma Tanrıdan aşağı,
Göydən naxış axacaq.

Sanırdım ki uşaqlarım,

Uzaq, tənha adan olum,
Ayrılığı dadan olum.
Bir körpəcə fidan olum,
Məni yenidən göyərt.

Külək, apar dumanı,
Çəndən dostluq umanı.
Mənim bəyaz simamı,
Göz yaşları göynədir.

Arzu-kama yarın, çıx

Sevine bilmerem qefil yağışdan,
Bizi uzaq etdi elvan naxışdan.
Deyişik salmışam men ilk baxışdan,
Ayrılıq vüsala verib köyneyin.

Bu musiqi gününüdə,
Həzinlik var ünüündə.
Gözlərimin önündə
Səslənib göy qurşağı.

Lalələrim xallanıb,