Bir zamanlar “sensiz olmam” derlerdi,
Aynı bardaktan su içer, aynı rüyayı kurarlardı.
Nikâh masasında gözler ıslaktı,
Düğün fotoğraflarında gülüşler en öndeydi.
Sonra günler geldi, kelimeler biledi,
“Sen” dediği sevdayı, yabancı yaptı bir anda.
Kapılar çarptı, sessizlik bağırdı,
Mahkeme salonunda imzalar soğuktu.
Avukatlar konuştu, deliller sayıldı,
Bir zamanlar şiir yazılan defterler delil oldu.
Çocuklar ortada kaldı, bayramlar bölündü,
Anne bir evde, baba başka bir şehirde.
Yıllar sonra karşılaşsalar sokakta,
Selam vermeye bile elleri titrer belki.
Çünkü sevda öyle kolay unutulmaz,
Hele olaylı biterse, iz bırakır derinde.
O eski düğün fotoğrafına baksalar şimdi,
Gülüşlerinin içine hüzün karışmış derler.
Sevmek kolaydı, sevilmek zor geldi,
Bitirmek kolaydı, unutmak hiç olmadı.
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 10:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!