Sevdim Şiiri - Umarsız Adam

Ben seni;
Her gidenin ardından kapılarımı kilitlemişken sevdim.
Bir daha kimseyi gönlüme buyur etmeyeceğim derken sevdim.
Geceyi sabaha bağlayan uzun yalnızlıklarda,
Adını içime çekip hasretini nefes diye soludum da sevdim.

Ben seni;
Kaybetmekten korkarak değil,
Kaybedeceğimi bile bile sevdim.
Bir gün el olup gideceğini hissetsem de,
Gelişine sevindiğim gibi gidişine razı oldum da sevdim.

Ben seni;
Yarım kalmış hikâyelerimin arasından seçip sevdim.
En çok da suskunluğuma değen yanını sevdim.
Kimsenin duymadığı iç çekişlerimde,
Adını kalbime sır diye yazdım da sevdim.

Ben seni;
Kışın ortasında açan bir çiçek gibi sevdim.
Donmuş duygularımı çözen bir bahar gibi sevdim.
Yüzüm gülerken değil sadece,
Gözlerim dolarken de içimden taşırarak sevdim.

Ben seni;
Bir ömre sığmayacak kadar derin sevdim.
Ne hesap bildim ne ölçü bildim.
Aklım vazgeç dese de,
Kalbimin önüne geçemedim de sevdim.

Ben seni;
Varlığında huzuru, yokluğunda özlemi buldum da sevdim.
Adını duymasam da sesini içimde duydum da sevdim.
Bana kalan sadece birkaç hatıra olsa bile,
O hatıraları ömrümün sonuna kadar taşıyacağımı bilerek sevdim.

Ah sevgili...
Kimine göre bir heves, kimine göre bir masaldı aşk.
Kimileri bir mevsimlik sevdaya ömür dedi.
Ben ise ömrümden ömür eksilten bir dua gibi taşıdım seni.
Herkes sevdiğini söyledi bu dünyada;
Ben seni, gecelerime dert, dualarıma amin, kalbime kader yaptığım kadar sevdim.
Ve bir gün sorarlarsa bana:
"Bu dünyada en sahici ne yaşadın?" diye...
Hiç düşünmeden seni gösterir,
"Ben onu gerçekten sevdim..." derim.