Gücüm kalmadı Şiiri - Umarsız Adam

Kimseye kızdığım falan yok,
benim öfkem kendime.
Herkesin değerini bildim de, kendi değerimi bilemedim.
Hatır bildim, kıymet bildim, dost bilip dert dinledim;
ama kötü günümde çeşit çeşit mazeretler dinledim.
Ne kimseyi sattım ne de yalakalık yaptım.
Ne zaman düştüysem hep tek başıma kalktım.
Şu kin tutmayı da beceremedim gitti.
En büyük kırgınlığım da zaten bir selamla bitti...

Çok yoruldum ama henüz tükenmedim.
Sarsıldım ama asla yıkılmadım.

Her şeyden o kadar çok bunaldım ki...
Ne hayallerimi gerçekleştirebildim
ne de hayal ettiğim hayatı yaşayabildim.

Benim bu hayattan istediğim çok bir şey değildi;
azıcık mutlu olmayı istedim, fazlasında gözüm yoktu.
Belki de mutlu olmaya hakkım yoktu, bilmiyorum...
Neyi elime aldıysam beceremedim.

Artık dayanacak gücüm kalmadı.
Hayatta bir amacım, bir beklentim yok artık.
Çok mutsuzum ve yorgunum.
İsyan etmiyorum ama ruhumu bedenimde taşıyacak gücüm kalmadı...
Kalmadı...