Sevda bu kadar basit olmamaliydi

Sevda Bu Kadar Basit Olmamalıydı

Sevda bu kadar basit olmamalıydı...
Bir "gel" demekle başlayıp,
bir "git" demekle bitmemeliydi.
Bir ömre sığacak kadar büyük olan aşk,
bir anlık gurura yenilmemeliydi.

Ben seni öylesine sevmedim.
Vakit geçirmek için değil,
ömrüme ömür kat diye sevdim.
Adını dilime değil,
kalbimin en derin yerine yazdım.

Sevda bu kadar basit olmamalıydı...
Bir mesajı siler gibi
insan, anıları silememeliydi.
Bir fotoğrafı yırtar gibi
hatıraları parçalayamamalıydı.

Hatırlıyor musun?
Birlikte kurduğumuz hayaller vardı.
Penceresinde çiçek açan bir ev,
akşam çayları,
yağmur altında edilen uzun sohbetler...
Şimdi hepsi,
yarım kalmış bir masalın
suskun sayfaları gibi.

Sen giderken
yalnız valizini almadın.
Gülüşümü de götürdün,
uykularımı da,
yarınlara olan inancımı da...

Bir insan
bu kadar kolay vazgeçmemeliydi.
Yılların sevgisi,
bir anlık öfkeye kurban edilmemeliydi.

Ben seni affetmeyi öğrendim,
ama unutmayı öğrenemedim.
Çünkü bazı insanlar gider,
ama bıraktıkları izler
ömür boyu kalır.

Sevda bu kadar basit olmamalıydı...
Bir kalp kırılınca
yalnız sesi duyulmuyor.
İçinde koca bir dünya yıkılıyor.
Kimse görmüyor belki,
ama insan her gün
biraz daha eksiliyor.

Gece olunca
adını söylemiyorum artık.
Ama sessizliğim
senden daha çok anlatıyor seni.
Ay biliyor,
yıldızlar biliyor,
bir de gözlerimin saklayamadığı
o eski özlem...

Belki sen mutlusundur.
Belki kahkahaların
başka sokaklarda yankılanıyordur.
Ben ise hâlâ
bir şarkının en hüzünlü yerinde
sana rastlıyorum.

Sevda emekti...
Sabırdı,
sadakatti,
birbirinin yarasını sarmaktı.
İlk fırtınada gemiyi terk etmek değil,
aynı dalgaya birlikte göğüs germekti.

Keşke bunu ikimiz de
aynı şekilde anlayabilseydik.

Şimdi dönüp arkama bakıyorum.
Bir zamanlar cennet sandığım yer,
sessiz bir harabeye dönmüş.
Ama biliyor musun?
O harabenin içinde bile
seni seven bir yürek
hâlâ yaşamaya çalışıyor.

Artık ne seni suçluyorum,
ne de kendimi.
Çünkü bazı hikâyeler
mutlu sonla değil,
insana ders veren vedalarla bitiyor.

Ve bugün anlıyorum ki...

Sevda bu kadar basit olmamalıydı.
Bir ömre sığan sevgi,
bir ana sığan ayrılıkla tükenmemeliydi.
Seven, sevdiğini kolayca bırakmamalıydı.
Çünkü gerçek aşk;
gidecek bir kapı aramaz,
kalacak bir yürek arar.

Ben hâlâ inanıyorum...
Bir gün birileri,
sevginin değerini
kaybetmeden anlayacak.

O güne kadar,
yüreğimde taşıdığım bu sevda,
bana hem yara,
hem de en güzel hatıra olarak kalacak.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ