Sessizlik Bilir Şiiri - Yücel Özkü

SESSİZLİK BİLİR
Gitmek, unutmak değildir;
Bunu en çok sessizlik bilir.
Adın düşer gönül kıyıma,
Her yankısı beni sana çağırır.

Uzaklık bir gölge olur,
Sevda yolunu yine bulur.
Rüzgâr adını fısıldadıkça,
Küllerimden hasret doğar.

Sustum; çünkü bazı duygular,
Sözle değil, yürekle söylenir.
Gözlerin düşerse düşlerime,
Gece sabaha eğilir.

Bir gün yollar yeniden kesişirse,
Ne sitem ederim ne kaderi yargılarım.
Gözlerine sessizce bakarım;
Gitmek, sevmekten vazgeçmek değildir.

YÜCEL ÖZKÜ
3 Temmuz 2026/20:51