Sessizliğinde Kaldım Şiiri - Seyrani Göl

Senden sonra akşamlar daha çok uzadı,
evin içi sessizliğe kaldı.
Bir zamanlar sesinle dolan odalar,
şimdi yalnızlığımı sakladı.

Seni unutmak istedim önce,
olmadı; insan sevdiğini silemiyor.
Zaman bazı izleri solduruyor,
ama kalbin bildiğini eksiltmiyor.

Sonra senden kalan ne varsa
yavaşça içimde yerine koydum.
Bir gülüşünü, bir bakışını,
bir de söyleyemediğim “kal”ı.

Artık dönmeni beklemiyorum.
Ama seni de inkâr etmiyorum.
Çünkü bazı aşklar bitmiyor;
yalnızca susmayı öğreniyor.

Sen gittin, ben kendimde kaldım.
Eksildim sandım, yeniden tamamlandım.
Meğer insan bazen birini kaybedince
kendi kalbine daha yakınmış.

Şimdi uzaktan seviyorum seni,
Bir akşam hüznü gibi, sessiz ve derin.
Belki bir gün silinir izlerin,
Ne kadar geçse de yılların,
İçimde kalır senden kalan yerin.
S.GÖL