Sessiz Yığınlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Koltuk sevdalıları keyfini çatar,
Sanmayın ki dertlerim onlara batar,
Davul zurna yanında sırtüstü yatar,
Sahnede yalanları ne güzel satar,
Sessiz yığınlar olur acıyı çeken.
*
Kibirli saraylarda neşeler bitmez,
Riyakâr gülüşlerin sonu hiç gelmez,
Vicdanları sağırdır, doğruya gitmez,
Doymak bilmez nefsine bu dünya yetmez,
Saf duygulu kalplerdir boynunu büken.
*
Herkes rolünü oynar sahnede yalan,
Güçlünün masasında hak olur talan,
Söyleyin bu düzende var mıdır kanan?
Boş laflar girdabıdır aklımı çalan,
Temiz ruhlu insandır, gözyaşı döken.