Sessiz Vazgeçiş Şiiri - Alparslan Karagöz

Alıştım mı ne sensizliğe , geceleri karanlığa
Bak durup durup düşmüyor aklıma gözlerin
Sebep de aramıyorum bu yersiz ayrılığa
Geçmedi ama acıtmıyor da artık izlerin

Yalnızca bir boşluk kaldı sol yanımda
Hiç bir şarkıda gözlerim dolmuyor
Sesin bir yabancı artık kulağımda
Şimdilerde yokluğun , varlığını aratmıyor

Ne duruydu kalbimde yeşeren sevgin
Öyle masumdun oysa ki gözlerimde
Sen bir beni değil , seni de bitirdin
Okunmuyor yüzün , kimsesiz dizelerimde

Gururum utanıyor benden ayağımın altında
Yüreğim yitirdiği umutlarını arıyor
Bir yüreksizin sevgisine muhtaç kaldığında
Anlayacaksın beni ; ne de zor geçiyor

Ve bugün bir çöp tenekesinde resmini
Yüreğimin cehenneminde seni yaktım
Mazinin en karanlık sayfasına yazdım ismini
Dâra geçirdim sevdanı , çarmıha çaktım

Bu sessiz bir vazgeçişin son dizeleri
Bir sevda fukarası sebeb-i yorgunluğum
Rastlaşırsak bir şiirde yeniden ; bil ki
Bir faniden daha öte aşka vurgunluğum

17 Temmuz 2025