Sessiz İz Şiiri - Yücel Özkü

SESSİZ İZ
Gün gelir çekilirsem bu diyardan,
Adımı kedere yazma.
İnsan yalnız toprağa karışmaz;
Sevdiği yüreklerde ömür boyu kalır.

Bir gölgeydim, gün batımında uzayan,
Bir sessizliktim, kapını usulca çalan.
Şimdi zamanın kıyısında,
Adını taşıyan bir esintiyim.

Gözlerin göğe dalarsa bir akşam,
Yıldızların sessizinde ara beni.
Bir yaprak düşerse avucuna,
Rüzgârın fısıltısından duy sesimi.

Ben gittim sanma, eksilmedim;
İçten gülüşünde yaşarım.
Sen beni anımsayınca,
Kalbinin derininde çiçek açarım.

YÜCEL ÖZKÜ
19 Temmuz 2026/22:50