Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Yağmur Benimle Konuşuyor

Ne zaman içim daralsa, gökyüzü benimle ağlar,
yağmur başlar, kalbimi dinleyen tek dost gibi.
Her damla, içimdeki sessiz çığlığa dokunur,
gözyaşlarımla karışır,

Yağmurda Islanmış Dualarım

Bugün yine yağmur yağıyor,
ama bu kez hüzün taşımıyor bulutlar.
Her damla sanki bir müjde,
bir dua gibi düşüyor avuçlarıma,

Yağmur Damlası Aşk

Sen…
Yüreğime yağmur damlası gibi düşen aşksın
Bir damlanın bir ömrü değiştirdiği
O büyülü ana benziyorsun.

Yağmurlar yağarken bu bahar
Gel gönül köşküme otur usulca
Yağmurları izleyelim beraberce
Göz göze, diz dize, saatlerce

Yağmurla Yıkanan Kendim

Günler sonra ilk kez sokağa çıktım.
Yalnızlığımla baş başa yürüdüm uzun uzun…
Saatlerce, nefesim kesilircesine hızlı adımlarla,
Sanki içimde biriken her şeyi yeryüzüne bırakmak ister gibi.

YAĞMURUN ÖPÜCÜĞÜ

Penceremde sessiz bir yağmur,
Dökülür gönlümün ruhumun üstüne.
Her damla bir özlem fısıldar,
Adını anar rüzgârla birlikte.

Yalancı Bahar

Yüreğim acıyor, bildiğin gibi kafa tutuyor bana
Keşke bir kerede yanılsaydım, ama olmadı
Yine haklı çıktım hayata, insanlara karşı

Yalnızlığın Esaretinde

Her gece yastığım ıslanır gözyaşlarımla.
Anlatamam kimseye içimdeki yalnızlığı.
Fırtınalar kopar zavallı yüreğimde;

Bir kafesin içinde büyüyor nefesim,
Demir parmaklık değil, gözlerimin sessizliği.
Yalnızlık, bana giydirilmiş beyaz bir kefen,
Kimse duymuyor içimde çığlık çığlığa düşlerimi.

Yine yalnızlığımla dertleşirken ben
Gözümden yaşlar süzülür durmadan
Kimsesizliğim yankılanır dört duvarın arasında
Nedenler niçinler dökülür dilimden bir Nağme gibi
Kimseye anlatamadım ya şu yüreğimdekileri ben ona yanarım