Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Yağmurda Anılar

Bu sabah her yer kapkaranlık, yağmur var dışarıda,
Bardaktan boşalırcasına yağan bir yağmur yağıyor.
Heyecanla fırladım dışarı, koşar adımlarla çıktım,

Uzaktan Uzağa

Beni en güzel sen sevdin, uzaktan uzağa;
Kırmadan, dökmeden, sadece sevdin.
Bir kere bile “Seni seviyorum” demeden öylece,

Sen hiç uzaktan uzağa sevdin mi birini?
Her gece hayalini kurup özledin mi hiç?
Kokusu burnunda uykuya daldın mı?
Uzaktan uzağa sevdin mi hiç birini?

Ağlamaktan gözümde yaş kalmadı sayende
Göz pınarlarım kurudu sana Ağlamaktan
Nasıl kıydın sana olan bu sevdama
Oysa ki sen benim en kıymetlimdin

Yere göğe sığdıramadığım sevdamdın

Yasaklar arasında kaybolmuş bir sır gibi sevdim seni,
Titreyen ellerim, ürkek ayaklarım ve kısık sesimle.
Yüreğindeki kıyamet karası acılarını okudum,
Sakladım seni kem gözlerden, insanlardan;
Kıskanıyordum seni herkesten, belki kendimden bile.

Gururlu ve onurlu bir kadınım ben,
Hayat yorgunu, yüreğim kırgınım.
Ama vazgeçmedim hayattan;
Başım dimdik yürüdüm, yol aldım her zaman.

Her şeyden vazgeçtiğim bir noktadayım.
Heybemi doldurdum bu hayattan beklentilerimi,
Derledim, topladım bana dert olan her şeyi.
Şimdi vazgeçiyorum sevdaya dair her şeyden.

Bu gece seninle vedalaşmanın vakti geldi,
Yüreğimde gizlediğim seni uğurlama anıdır.
Yoruldum artık; gelmeyeceğini bilerek beklemekten,
Yoruldum… Vazgeçiyorum bize ait tüm hayallerden.
Umudumu kaybettim; biliyorum artık dönmeyeceksin.

Karadeniz’in hırçın dalgaları gibiydin,
Gür sesinle, koca yüreğinle ruhlara dokunurdun.
Şarkılarını, şiirlerini okurken
Bazen kahkaha ile güldük,
Bazen de sessiz gözyaşlarımız aktı…

Yağmurun Huzuru

Bu gece gökyüzünde ne yıldız var ne de Ay.
Hepsi saklanmış bulutların ardına.
Bulutlar ise gökyüzünde dans ediyor,