Söylesene Yar
Şimdi sen susuyorsun ya,
Beni deli divane ediyorsun sessizliğinle,
Sanıyor musun ki yanına kalacak bu suskunluk?
Yüce Mevlam duymuyor mu,
Suç Ortağım
Geceyi deler adımlarımız,
Sokak lambaları bize göz kırpar.
Kahkahamız yankılanır duvarlarda,
Dünya susar, yalnızca biz konuşuruz.
Sükûtun Kıyısında
Gecenin en sessiz yerinden
Bir gölge düşüyor yüreğime
Ne konuşacak gücüm var
Ne susacak bir yer bırakmış kader bana
Sana her bakışımda sadece sustum.
Anlatamadım yüreğimdekileri sana.
Her geçen gün büyüyen duygularımı,
Sana olan aşkımı, sevgimi… sessizce tuttum.
Ama bil ki, her bakışımda sen vardın.
Taburcu Edilmeyen Kalp
Narkoz verdin gözlerime,
Acı hissetmeyeyim diye değil,
Sana düşerken
Kendimi savunamayayım diye.
Bu hayatta seni seviyorum ve benim için değerlisin
Diyen herkesin doğru söylemediğini
Acı bir tecrübe ile öğrendik
Ne çok yalan söyleyen varmış
Kendi gözlerimizle gördük
Telefonun Ucunda Yarım Kalan Sevdalar
Orhan Veli’nin dediği gibi,
“İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı.”
Ben de seni dinliyordum her gün,
Terkin Külleri
Yüreğim alev alev, seni unutmakla yanar
Her hatıran diken gibi, derinlere saplanır
Sessizliğim çığlık, gecelerim küle döner
Sensizliğin zehri damarlarımda kaynar
Tohumlar
Sen ne yaptın biliyor musun bana?
Yüreğime sevgi tohumları ektin önce,
En güzel sözlerinle…
Her gelişinde suladın onları,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!