Şeref Verin Şiiri - Kasım Kobakçı

Şu dünyanın ziynetini, boşluğa saldım,
O uçsuz bucaksız, denizlerine daldım,
Tüm ruhumun neşesini, rüzgardan aldım,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.
*
Gizli sarayların, kapılarını açtım,
Ak incileri, masalara bolca saçtım,
Issız derelerden, aydınlıklara kaçtım,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.
*
Kayıtsızca kurulun, ulu saraylara,
İhtiyacım olmaz, inanın paralara,
Umut serpin, kuruyan yeşil ovalara,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.
*
Sınır tanımadan, rahatça dolaşınız,
Sıkıntıyı bırakıp, göğe ulaşınız,
Engelleri aşıp, huzura karışınız,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.
*
Tabaklara, tatlı nimetler koymaktayım,
Karanlık gecelere, fener yakmaktayım,
Titreyen gölgelere, ışık tutmaktayım,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.
*
Değerli maden aksın, aydın önünüze,
Tebessüm yerleşsin, şu nurlu yüzünüze,
Ferahlıklar eklensin, tatlı sözünüze,
Ey yarenler, gelin soframa şeref verin.