Yıl 1974 yirmi sekiz eylül,
Laguardia havalimanı / New York
Yirmi üçüncü yaşıma iki kala,
Cafe’de çay içmekte olan ben
Davetsiz birinin sandalyeyi çekip oturması ile meraklandım,
Merhabasız Adam…
Sen, hey sen..!
Kadın..!
Ne zaman son bulacak kendini kandırmaların,
Şiir oldun, hikaye, roman oldun yazıldın,
Yüzyıllardır ağaçlara kazıldın,
Kandırıldın…
Seni mısralarıma hapsetmek istemiyorum,
İstemiyorum duygularımın ifşasını şiirlerde,
Mahremimdir her anım tarifsizce seviyorum
Demiyorum, diyebilsem zor olurdu şiirlerde.
Zulm edilse ne çıkar hak sahibi mazlumum,
Kellem gitse ne olur doğru baki kanunum,
Arşa sığmaz taşımı göremezsin ebedi,
Kestiğin haklı başı var mı Hakkın senedi,
Kim verdi bu asayı peydahlamış sinekten
Okudum satır satır yılları,
Maziden sayfalar açarak,
Önsözde takıldım kaldım,
Ağlayarak,
('Gecenin gözleri' vardı gizemli,
Bir sonbahar akşamı geldi ıslak,
Ve çıplaktı, sessizce yaklaştı yalın ayaktı,
Hatırlamıyorum nasıl soyundu düşüncelerim,
Isındı ellerim ellerinde teni ellerimdende sıcaktı,
Nefes almakmıydı sadece yoksa onunla olmakmı,
Hayat sunmuştu sadece, hayat yoksa onunla olmakmı,
Hayrat değil bu Vatan Ol veledin sülbüne,
Fırsat vermez Yaradan şer edenin hükmüne,
Gariptir feryat eder dengi değil dengine,
Neylesin hüküm böyle yargı değil lehine,
Tarihi tekerrürün fırsatı mümkün değil,
Sarılır aşık gibi sarmaşıklar her yere
Yazık olur kurutur fayda etmez güllere
Bülbül konar gül arar sarılmış gövdesine
Sarmaşıklar kıskançtır severler ölesiye
Ancak ömrü az olur mevsimi geçer gülün
Nush edersin anlamazda
Kendi bilir sanki kafi
Hayrı yoktur hiç kimseye
Bildiğide değil kafi
Aklın ermez hiç işine
İç disiplinini oluşturamamış insan..
Topluma uygun değildir,
İnsan; önyargılarını engellemesini bilen..
Karşısındaki insanın dertlerini, kendi menfaatlerinden önce tutabilen,
Onun adına düşünmeyi düşünebilen insandır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!