Serap Demirtürk Şiirleri - Şair Serap De ...

Yüreğim üzgün,
Kimliğimi yitirdim.
Okşa saçlarımı,

-Derin derin yollarımda aradım da kendimi
Sensizliğin narı ile bulamadım dengimi-

Bir ömrü tükettim

dokunmayın bana, nerdeyim ben... hani beni aylardır besleyen can... herşey, herkes yabancı ama ne güzel bakıyorsunuz bana. neden seviyorsunuz beni bunca...daha tanımadan sevmek...elimi tutan bu el kimin...nasıl da güven veriyor bana bu eller. ya sımsıkı sarılıp koklayan? üzerime bunca sevgi dolu göz varken eylülün serinliği üşütemez ki beni. hadi her kimsen bırak beni. bir koku var burada...aylardır bir olduğum o canın kokusu. kim...kim o...'anne' mi diyorsunuz siz ona...'anne'....'annem'..'merhaba...ben geldim. yıllardır beklediğin ben, nihayet geldim. sarıl sımsıkı...kokla beni. sakın bırakma. annem. bu kim...baba mı...'baba' ne demek anne...o da beni sever mi, korur mu senin beni aylardır koruduğun gibi...anne, önce sen tut ellerimi...sonra babam... çok büyük bir yer burası...korkmayım hiç. bakın, uzattım elimi...tutunmaya çalışıyorum hayata. yardım edin bana..tek başıma, dimdik ayakta kaldım diye sakın bırakıp gitmeyin...sizin böyle karşılıksız, hesapsız bu sevginizi yaşamak öyle güzeldi ki.sizi çok seveceğim...

kızınız Eylül

Uzaklardan ruhun sarılmış sesine
Gelir gibi ama gelmez değil...
Bir nefesine hasretken ben
Geri gelmek isteyen ayakların
Gider ötelere....
Neden demek anlamsız, dağlar bilir...

Gece Döngüsü

//ömrümün yolları kayıp giderken
tabanlarım diken tarlası
kanıyorum//

----------------------------------------

Dur!
Geçme köprünün öbür ayağına,
Kal öylece orada…
Sen ki yüreğinin sahibine gidemezken
Atma bir yere tek bir adım…
Rüzgârlar şarkımızı söylermiş,

Gece…
Sessizliğin kör düğümünde
Bırakıp da kendimi
Durgun renklere
Unutulmuşluğumu unutup
Bakıyorum duvarlardaki düşlere…