Gönlüm yandı aşkınla ya Rasulullah
Yolun nurdur, karanlığa ışık oldun
Adın anılınca huzur dolar içime
Sana hasret, sensiz ben nasıl oldum
Geceler boyu andım ismini sessizce
Gözüm yaşlı, kalbim sana koşuyor
Dünya neylesin, sen varsan yeter bana
Ruhum seninle her an kavuşuyor
Ne mal isterim, ne şan ne şeref
Bir gülüşün yeter bana bu ömre
Senin yolunda yürümek en büyük nimet
Can veririm uğruna, dönmem geriye
Hasretin yaktı ciğerimi ey dostum
Sensiz bu gönül bomboş, virane
Bir selamın yeter, siler kederimi
Yüzünü görmek derman her yaraya
Nefsim çekiyor beni hep dünyaya
Sen çağırdıkça dönerim geri
Senin sevginle buldum hidayeti
Seninle buldum asıl benliği
Ya Rabbi, ayırma bizi ondan
Şefaatine muhtaç bu kulun
Ölmeden göreyim onu rüyamda
Son nefesimde duyayım adını
Eğer nasip olur da kavuşursam
Yüz sürerim mübarek ayaklarına
Derdim biter, gönlüm şenlenir
Hamd ederim sonsuz rahmetine
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 07:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Efendimize olan sevgimizi anlatmak istedim.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!