Sensedim Şiiri - Mahmut Denizli

Öyle inatçı bir umudum var, anlatamam...
İki yana süzülen iplik iplik saçlarını,
Kalbime ok gibi saplanan bakışlarını,
Çölümü ormana çeviren gülüşlerini,
Sensedim Gülce'm, sensedim...

Bu ara sensizlikle husumetim var,
Güneş gibi tenimi ısıtmanı bekledim,
Bana al al süslerle gelmeni,
Çimen gözlerinin gözlerime değmesini,
Sensedim Gülce'm, sensedim...

Nasıl taşıyamıyorum artık bilemezsin,
Sesinin hücrelerimden kayboluşunu,
Ömrümü ömrüne katayım, dediğimde,
Nemli gözlerle "cennette" deyişini,
Sensedim Gülce'm, sensedim...

Hadi gel, umuduma umut ol,
Ahmet Arif misali:
"Aşına, ekmeğine, kahrına, karanlığına
Özlemine, umuduna kat beni!"
Sensedim Gülce'm, sensedim...