Aslına rücû et ey gönül!
Ruhuna yaraşan öfke değil,
Muhabbettir.
Tenine yaraşan küf değil,
Misk-i amberdir.
Kırıp döken her ne varsa göm yoksulluğa,
Aç kanatlarını sonsuzluğa,
Zümrüd-ü Anka gibi...
Hayalin ne Süleyman'ın tahtı olsun
Ne Belkıs'ın sarayı,
Aczinle, fakrınla benliğin olsun.
Yolun Karun'un yolu değil,
Harun'un yolu olsun.
Bir yangın da olsa içine düştüğün,
İdamlık fermanlar da olsa boynunda,
Senin sunduğun irem olsun.
Aslına rücû et ey gönül!
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 14:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!