Bir ömür adını sustum dudaklarımda,
Kimseler bilmedi içimde büyüyen seni.
Gözlerin değmedi bana belki hiç,
Ama ben her sabah seninle uyandım yeniden.
Sana gelen yolları ezberledim yıllarca,
Belki bir gün aynı gökyüzüne bakarız diye.
Rüzgâr saçlarını bana getirir sandım,
Meğer yalnız hasretin kokusuymuş tenime değen.
Ne kızabildim sana, ne de vazgeçebildim.
Sevmek bazen sahip olmak değilmiş, öğrendim.
Bir ömür uzaktan dua etmekmiş bazı aşklar,
Mutluluğunu dilerken sessizce eksilmekmiş.
Şimdi benden geriye birkaç suskun akşam kaldı.
Adını söylemeyen ama seni anlatan şiirler…
Bil ki bu dünyada seni en çok seven kadın,
Sana hiç kavuşamayan kadındı…
Kayıt Tarihi : 30.07.2026 19:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Huzur evi ziyaretimde bir anı dinledim ve kaleme aldım




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!