Bayrağın Gölgesinde Şiiri - Rabia Özcömert

Bayrağın Gölgesinde

Bir ana dua gibi işler seni göğe,
Şehidin son nefesi sinmiştir rengine.
Her dalgalanışında bir millet doğrulur,
Bayrak; toprağın değil, yüreğin zirvesine.

Bir çocuk ilk umudu sende öğrenir sessiz,
Bir ihtiyar ömrünü sana bakıp tamamlar.
Rüzgâr seni değil, bizi ayakta tutar;
Sen yükseldikçe ufuk, hürriyet diye ağlar.

Nice gece karanlık çöktü bu vatana,
Sönmedi alnındaki yıldızın aydınlığı.
Çünkü seni direğe çeken yalnız ip değil;
Milyon yüreğin ortak duası, kararlılığı.

Eğer bir gün düşersen, gök eksilir sanma;
Seni yeniden kaldırır bu milletin imanı.
Çünkü bayrak, kumaş değildir dalgalanan;
Bir milletin ebediyete yazılmış vicdanı.