Seni sevdim be Adam Şiiri - Arzu Uschi

Seni sevdim be adam...
Tıpkı sabahı sevdiğim gibi...
Göz kapaklarımda sen..
Uyandıkça eksildi...
İçimde öfke büyüdü...
Yönünü şaşırmış bir fırtına...
Her köşeme çarptı..
Hiçbir yerimi sarmadı...

Sessiz çığlıklar dolu odam...
Dilimin ucunda adın, susan
Ne kadar bağırsa içim, duyan yok...
Duysa da kalmazdı zaten burda

Sessiz çığlıklar yakar boğazı
Tutamadığım her kelime ağır
Sevdim be adam, hani kim anlar
Kendi yangınımda kaldım yalnız

Ellerin kadar soğuk şimdi
Çatlamış bir bardak gibi içim
Dudaklarımda yarım cümle
Bitmeyen bir “keşke”nin dibi
Camda birikmiş buğu
Adını yazdım, hemen silindi

Belki de gitmek zorundaydın
Ben kalmakta direndim
Geceden sabaha yürüdüm
Her adımda biraz daha eksik
Benden geriye ne kaldı
Sen gidince, ben kime sevdik