Ham madde gibiydin.
Senin için, her gün yeni bir tarif denedim,
Ayda etti mi, koca otuz kap yemek,
Yıllarca harcandı, binlerce nafile emek.
Hepsi bir umutla, sana benziyordu,
Ama hiçbir tabak, senin kadar yavan olmadı,
Hiçbir baharat, senin o çiğliğini alamadı.
Çünkü, en tatsız tuzsuz mahluk sen,
En acı gerçek, senden cacık bile olmamasıydı.
*
Kaya gibiydin.
Seni yontmak için, her gün bir çekiç vurdum,
Haftada etti mi, yüzlerce ağır darbe,
Yenik düştüm, senle girdiğim bu harbe.
Hepsi, bir şekil alacak gibi duruyordu,
Ama, hiçbir taş senin kadar ruhsuz olmadı,
Hiçbir alet, senin o inadını kıramadı.
Çünkü en katı, en şekilsiz cisim sen,
En büyük hüsran, senden cacık bile olmamasıydı.
*
Süt gibiydin.
Seni mayalamak için, her gece dua ettim,
Mevsimde etti mi, doksan uzun gece,
Ömrümden çaldın, binlerce tükenmez hece.
Hepsi, bembeyaz bir düşe benziyordu,
Ama hiçbir maya, senin kadar tutumsuz olmadı,
Hiçbir kase, seni güzelce kıvama sokamadı.
Çünkü en ekşi, en kesik maya sen,
En ağır netice, senden cacık bile olmamasıydı.
*
Yabancı gibiydin.
Seni kaynaştırmak için, her sofraya kattım,
Yılda etti mi, onlarca büyük ziyafet,
Bir ömür boyunca, koptu binlerce kıyamet.
Hepsi, sıcak bir yuvaya benziyordu,
Ama hiçbir kalabalık, senin kadar soğuk olmadı,
Hiçbir sohbet, seni dost meclisine sığdıramadı.
Çünkü en uyumsuz, en aykırı nota sen,
En net karar, senden cacık bile olmamasıydı.
*
Buz gibiydin.
Seni çözmek için, her sabah ateş yaktım,
Ayda etti mi, otuz koca harlı ocak,
Boşuna yandı, hep yüzlerce sıcak kucak.
Hepsi, seni eritir gibi duruyordu,
Ama hiçbir kış, senin kadar dondurucu olmadı,
Hiçbir alev, seni bir damla suya katamadı.
Çünkü en donuk, en hissiz insan sen,
En soğuk şaka, senden cacık bile olmamasıydı.
*
Ham meyve gibiydin.
Seni oldurmak için, her yaz güneşe serdim,
Senede etti mi, üç kavurucu sıcak ay,
Koca bir devirde, istersen otur da say.
Hepsi, tatlanırsın umudu taşıyordu,
Ama hiçbir koruk, senin kadar kekremsi olmadı,
Hiçbir zaman dilimi, seni olgunlaştıramadı.
Çünkü en ham, en buruk meyve sen,
En kesin hüküm, senden cacık bile olmamasıydı.
*
Hıyar gibiydin.
Seni adam etmek için, her yola başvurdum,
Günde etti mi, onlarca derin sabır,
Ömrümde açtın, binlerce gizli kabir.
Hepsi bir gün, düzelirsin sanıyordu,
Ama hiçbir çaba, senin kadar boşa çıkmadı,
Hiçbir mucize, seni masaya meze yapamadı.
Çünkü en su katılmaz, en çorak toprak sen,
En trajikomik destan, senden cacık bile olmamasıydı.
Kayıt Tarihi : 5.07.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!