Şenay Tek Şiirleri - Şair Şenay Tek

Yitip gitti ne varsa dünümden kalan...
Bir sen kaldın içimde, birde boşluğun...
Bitip gitti nefsimle tüm arzularım,
Bir sen varsın aklımda,birde hoşluğun...
Dünüm bugünüm yarınım hepsini yaktım...
Bir tüm hayatıma, bir sana baktım...

Bir yanım karanlık,bir yanım beyaz...
Bir yanım güneşten sıcak,bir yanım ayaz..
Bir yanımda karakış, bir yanımsa yaz...
Bir yanım sükun içinde, öte yanın avaz avaz...

Bir yanım tertemiz, bir yanım pasak..

Ey adını bismillah ile andığım yâr..!
Yokluğun;
Bilale atılan taş..
İsaya çakılan çivi..
Yusufun atıldığı kuyu...

Onun,ihtimamla tutunarak tırmandığı yokuş..
Anasının sevgi ile belediği beşik,
Hergün defalarca üzerinden geçtiği eşik,
Halk hikayelerinde hayran olduğu aşık olaydım..
Bahçesindeki ağacın tepesine tünemiş bir kuş..
Mabedine yürürken, sâfiyâne adımladığı kaldırım,

Seni anlatmayan bütün kelimeleri susmuştum...
Senle başlamayan bütün cümleleri bir bir bozmuştum...
Sen ol da gel karanlıklarıma doğ diye ummuştum…
Umutmuşsun!.. Unutmuşum!...

Kalp midir insana sev diyen...

İnsanın içinde "can" diye bir boşluk oymuşlar...
eksik parçasını ise,uzak yere koymuşlar...
Adı hasret olmuş..
Özlem olmuş..Aşk olmuş..
Adı imtihan olmuş..

Çay mı soğudu..
Çay içtiklerimiz mi soğudu..?
Neden herkes herkese gurbet..?

Ve herkesin sarılmak istediği bir insan..
Deli gibi gitmek istediği bir şehir..

Bazı insanlar cemre olur düşer gönlümüze,
Ama nasibimiz değildir, yazılmazlar kaderimize .
Sevmek nasip olur,
fakat kavuşmak imkansızdır..
Çünkü bazıları kaderimiz, bazıları imtihanımızdır..
Velhasıl kelam;

Çok ciddiye aldık hayatı...
Aslında tüm ihtiyacımız ,hissettiklerimiz kadardı ..
Mesela;
Bir çiçek büyütmeye..
bir kediyle arkadaş olmaya..
bir şarkıya bağıra bağıra eşlik etmeye...

Dakikalar uzuyor, sanki yol gibi..
Uzanıpta sarılamayan bomboş kol gibi .
Sallanıyorum boşlukta kırık dal gibi..
Fena darıkmışam sensiz,bilesin dedim...
Yılları yol edip, gelesin dedim...