Şenay Tek Şiirleri - Şair Şenay Tek

Bir bayram öncesi, babannemle dedem köyde yalnız bayram geçirmesinler diye, babam benide yanına alarak köye gitmeye karar vermişti.. Aslında babamın niyeti sadece bayram geçirmek değilmiş..Beni de şenlik olayım diye babannemlerin yanına bırakmakmış... (Bunu yıllar sonra idrak ettim)..
Ben altı yaşıma henüz girmiştim...Annem ise kız kardeşime hamileydi..Yola çıkmak üzere kapıdan çıktığımızda, bahçede annem babama yalvarmaya başladı...Aralarında bir itiş kakış yaşandı...
Annem bir taraftan kolumdan tutup, kendisine doğru çekiyor, diğer taraftan;
"O daha çok küçük...Lütfen götürme" diye yalvarıyordu... annemle babam tartıştılar..Babam annemi itti, annem düşmedi ama ayağındaki terliği çıktı, geriye doğru sendeledi..Artık bir yandan ağlıyor, diğer taraftan yalvarmaya devam ediyordu...Annemi dâhi öpmeye fırsat bulamadan, babam kolumdan çekti, evden uzaklaştık.. yola çıktık..Geriye dönüp baktığımda annem ağlıyordu..Aradan asırlar geçse o görüntüyü asla unutamam..İçim burkulmuştu...
Annem ağlıyordu..Ben annemi öpememiştim...Babannemleri çok seviyordum..Ama anneme de dayanamıyordum...köye varana kadar gizli gizli ağladım..
Ertesi gün bayramdı...Babannem bavulumuzu açtı..Annem benim için iki tane bayramlık elbise, bir kaç tanede toka almıştı..Hiç unutmam, bir tanesi kırmızı bir elbiseydi..Beyaz puantiyeleri vardı..beli kuşaklı, kolları kısaydı ve karpuz kolluydu...Diğeri ise beyaz bir elbiseydi..üzerinde meyve desenleri vardı..Göhsündeki boncuk detayları çok güzeldi...

Küle döndüm, amma közde yanmadım..
Bir gönül ki böyle yanar sanmadım..
Pınarlardan içtim içtim kanmadım..
Anladım ki susuzluğum sanadır..!

Küstürme beni..!
Küserse yüreğim, gündüze geceye küserim..
dağda menekşeye mor sümbüle küserim...
Küstürme beni..!
Küserse yüreğim, yağmura buluta küserim... açmamış çiçeğe, bağda bülbüle küserim...
Küstürme beni..!

Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin...
Su olsan kimse içmez..
Yol olsan kimse geçmez..
Elin adamı ne anlar senden..?

Mecnun için herşey leyla'dır...
Ahret leyladır..dünya leyladır..
Güneş yıldız ve ay hepsi leyladır..
Leyladır gecekondu, ahır..
Saray leyladır..

Kapına yarım bir yüz bırakıyorum..
Yarım bir hikaye,
Geç kalmış bir tanışma,
Erken gelmiş bir veda..
Yarım bir çiçek ve yarım bir ağrı..
Kapına tamamlanmamış bir masal bırakıyorum..

Sen Mayıs'a sevdalısın
oysa ben Kasım'a.

Sen başka topraklara dikilmiş
ben başka topraklara.

Hele bir Leylâ olmaya gör;
Gökyüzüne bakar, onu görürsün..
Yeryüzünde adım adım ona yürürsün..
Her gece bir dirilir, binbir ölürsün...
Sen bir Leyla ol da...
Neler görürsün...

Önceden mesaj yoktu mektuplar vardı... İnsanlar birbirinin hayatına Bir tık'la girip, bir tıkla çıkmazdı.. edeple girip, edeple çıkardı...
Mektup, değildi gelip giden aslında..Duygulardı..Aşklardı..Umutlardı..

"Yüreğim yanıyor" denilmezdi mesela..Ayıptı..Utanılırdı...Mektubun kenarı yakılırdı...O yanık köşe,dile gelir; muhataba her şeyi anlatırdı...

"Özledim" denilmezdi mesela...Utanılırdı..

Ben insanın merhametlisini severim..
Halden anlayanını..
Söylemeden yapanını..,
Karanlıkta hapşırırken bile ağzını kapatanını
Severim!.