ANTOLOJİ ESER NO: 162
ESER ADI: SEN, SEN GİTTİN YA
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Hasret / Melali Türküsü
SÖZLER
Varlığın bedende sevginle dolu
Ruhuma güneş gibi her gün doğardın
Mutluluk şarkısı söylemez oldum
Gülmez oldu yüzüm sen, sen gittin ya
Kararırken dünyam bedenim yasta
Duygular karmaşık gözlerim yaşlı
Geçmişinle yaşar günlerim yaslı
Saçıma ak düştü sen, sen gittin ya
Hayaller dünyası bende kararmış
Umutlar tükenmiş yüzüm sararmış
Özlerken hasretle yürek daralmış
Kalp bana yar değil sen, sen gittin ya
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 00:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; merkezinde yârin olduğu bir dünyanın, o merkez çekilince nasıl yerle bir olduğunun hikayesidir. Muharrem Ayrancı, sevgilinin gidişiyle birlikte sadece mutluluk şarkılarının susmadığını, biyolojik bir yaşlanmanın ve ruhsal bir kararmanın başladığını anlatır. Saçlara düşen aklar, gidenin ardından geçen zamanın değil, çekilen acının birer mührüdür. Umutların tükendiği, kalbin bile sahibine yabancılaştığı (kalp bana yar değil) bu iklimde, ozan artık sadece geçmişin yaslı hatıralarıyla ayakta durmaya çalışmaktadır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!