Sen nasıl sevdasın Şiiri - Agâh Tövbekâr

Sen nasıl bir sevdasın böyle,
Adını koymaya dilim varmıyor…
Ne “yar” diyebiliyorum sana,
Ne de “yara” demeye gönlüm razı oluyor.
Bir bakışınla bahar kuruyorum içimde,
Bir susuşunla kışa gömülüyorum…
Sen gelince dünya yerini buluyor,
Sen gidince ben kendimi kaybediyorum.
Sen nasıl bir sevdasın böyle,
Ne vazgeçebildiğim, ne sarabildiğim…
Ellerin değmese de ruhuma,
İzini her yanımda taşıdığım.
Geceyi sana bölüyorum her defasında,
Uykularımı adınla yaralıyorum…
Herkes uyurken ben,
Seni sevmeyi yeniden öğreniyorum.
Bir yanım “unut” diye bağırıyor içimde,
Bir yanım hâlâ sana sığınıyor…
Aklım seni çoktan bırakmış aslında,
Ama kalbim hâlâ senden çıkamıyor.
Sen nasıl bir sevdasın böyle…
Yaktığın yerde iz bırakmayan,
Gittiği hâlde bitmeyen,
Sustuğu hâlde içimde haykıran.
Ne sana gelebiliyorum,
Ne sensiz kalabiliyorum…
İşte ben tam ortasında kaldım hayatın,
Adını sen koyamadım, kendimi sana adadım.
Eğer bu sevda bir gün biterse…
Bil ki ben de biterim onunla birlikte,
Çünkü sen benim sadece sevdiğim değil,
İçimde yaşayan en derin eksiksin.

Tarih:07/04/2022
Agâh tövbekâr
Kayıt:26/03/2026 12:50:00