Sen Hic Gitme Şiiri - Arzu Uschi

Sen hiç gitme…
Kalbimin sahibi,
gözümün nuru,
içimde adını koyamadığım
o güzel sızı…

Seni sevmek ne güzel şey.
Adını içimden geçirince bile
kalbimin telaşlanması,
ellerimin titremesi,
gözlerimin seni araması…
Bir insanın başka bir insana
böylesine içten bağlanması
ne güzel şey.

Gel…
Biraz daha yaklaş bana.
Öyle uzaktan sevemiyorum seni.
Koşup boynuna sarılasım,
başımı omzuna koyup
bütün dünyayı unutasım geliyor.

Gözünü seveyim, gitme…

Çünkü sen yanımdayken
içimde başka bir hayat başlıyor.
Kalbim öyle hızlı çarpıyor ki
sanki göğsümden çıkıp
sana koşacak.

Bir bilsen seni nasıl seviyorum…

Sözlerle değil.
Büyük cümlelerle hiç değil.
Seni, içimden taşarak seviyorum.
Seni düşünürken yüzüme düşen
o habersiz gülümsemeyle,
adını duyduğumda içimde kopan fırtınayla,
gözlerine baktığımda
dünyanın geri kalanını unutarak seviyorum.

Ben seni yalnız gözlerin için değil,
kalbin için seviyorum.
Gülüşünün ardındaki insanı,
susarken içinde sakladıklarını,
kırıldığında belli etmemeye çalışmanı,
varlığının bana verdiği o tarifsiz huzuru
seviyorum.

Aşk belki de budur sevgilim;
birine bakınca
“İşte benim kalbim burada” diyebilmek.

Ve benim kalbim
sende…

Gel, gözümün nuru.
Gel de sarayım seni.

Öyle bir sarayım ki
araya ne hasret girsin
ne korku
ne de ayrılık.

Ellerini ellerime ver.
Titresin ellerim, varsın titresin.
Kalbim delice çarpsın,
içim içime sığmasın.

Ben bu hâlimi seviyorum.

Çünkü sebebi sensin.

Sana baktığımda
sadece sevdiğim birini görmüyorum;
değer verdiğim,
saygıyla andığım,
üzülmesine kıyamadığım,
gülüşünü kendi mutluluğum bildiğim
birini görüyorum.

Sen benim için
bir “seni seviyorum” cümlesinden
çok daha fazlasısın.

Sen, gecenin en sessiz yerinde
aklıma düşenimsin.
Sabah gözümü açtığımda
içimden geçen ilk sıcaklıksın.
Kalabalığın ortasında bile
özlediğimsin.

Sen benim
“iyi ki”msin.

Bazen seni öyle çok sevesim geliyor ki
ne yapacağımı bilmiyorum.

Koşup sana gelmek,
yüzünü avuçlarımın arasına almak,
gözlerinin içine uzun uzun bakmak
ve hiçbir şey söylemeden
sadece seni sevmek istiyorum.

Çünkü bazı sevgilerin
kelimeye ihtiyacı yoktur.

Bir bakış yeter.
Bir dokunuş…
Bir sarılış…

Ve iki kalbin
aynı anda hızlanması.

Gözünü seveyim,
sen hiç gitme.

Kal yanımda.

Ben seni sahip olmak için değil,
kalbine iyi gelmek için seveyim.
Seni incitmeden, eksiltmeden,
saygıyla, sabırla,
her gün yeniden seveyim.

Saçlarına dokunayım,
gözlerine bakayım,
ellerini tutayım…

Sonra dünya ne kadar gürültülü olursa olsun
biz susalım.

Kalplerimiz konuşsun.

Benimki sana zaten
hep aynı şeyi söylüyor:

Gel…

Koş bana, gözümün nuru.
Sarayım seni.
Öpeyim gözlerinden.
Kokunu içime çekeyim.
Bir an değil,
bir ömür kal isterim yanımda.

Çünkü ben seni
bir heves gibi değil,
geçip gidecek bir rüya gibi hiç değil…

Kalbimin en derin yerinden,
bütün kusurlarınla,
bütün güzelliğinle,
olduğun gibi seviyorum.

Ve bir gün bana
“Aşk nedir?” diye sorarlarsa,
uzun uzun anlatmayacağım.

Sadece seni göstereceğim.

Çünkü aşkın bende
bir adı varsa…

O da sensin.

Sen hiç gitme,
kalbimin sahibi.

Benim içim
sana sarılmadan
hiç tamamlanmıyor..