Fransa/strasbourg’ta yaşıyor..
Gözlerimde yangın, içimde hüzün,
Bir aşkın külleriydi savrulan dün.
Dokunduğun her şey hâlâ bende,
Ama sen yoksun.
Sana inanan o saf (Adam) kız vardı,
Sana ihanet yakışmadı, bana da bu acı,
Bir şehir suskun, bir kalp virane…
Gözlerin hâlâ en güzel yalanları fısıldıyor,
Ama ben, inanmak için çok geç kaldım.
Sevdim, hem de kendimden geçer gibi,
Bir sessizlik var, tam kalbimin ortasında,
Adı sen, söylemesi yasak bana.
Gözlerin, bir sonsuzluğun kapısı,
Baktıkça kayboluyorum içinde savunmasız.
Bir tek sen varsın, bilmeden hüküm süren,
Ah, o kokun!
Rüzgâra emanet ettiğim,
Yastığımın ucunda sakladığım,
Soluklandıkça ciğerlerime işleyen
O, vazgeçilmez kokun…
Adını her anışımda
İçimde sessiz bir “âmin” yükseliyor.
Sanki seni sevmek değil de,
Seni Rabbime emanet etmek yakışıyor bana.
Bil ki,
Anlayacaksın.
Sana söyleyemediğim
Bütün cümleler,
Sessizliğin içinde büyümüş meğer.
Bir adını anmakla
Aşk bir bahardı, gözlerinde yeşeren,
Ellerin yüreğime dokunduğunda,
Güneş gülümserdi usulca.
Şimdi ise gökyüzü gri,
Ve adını anmak bile,
Sızlatıyor eski bir yarayı.
Seni seviyorum kadın!
Gözümde büyümeni seviyorum,
Huzur veren sesini seviyorum,
Beni sevmeni seviyorum.
Seni özlüyorum kadın!
Gözlerin uzaklara dalmış,
Yıldızlarla konuşuyorsun gibi.
Sesin yankılanıyor içimde,
Hasretinle ben de yalnızım şimdi.
Geceler sensiz çekilmez,
Aşkta yarın yoktur sevgili,
An gelir, nefesimiz karışır rüzgâra,
Bir çiçek açar tam da vedanın eşiğinde,
Ve gözlerimizde kaybolur bütün yarınlar.
Kalplerimiz, kendi ateşinde pişen bir kor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!