Gözlerin sanki hüzün yeri,
sessizliğin bir çığlık gibi,
her bakışın,
yüreğimde derin bir yankı,
bir hayal kırıklığı gibi.
Sana yazılan mısralarda,
Gözyaşlarıma sahip olamıyorum.
Her cümleye, damla damla eşlik ettiler.
Aşk kokulum, bahar sabahım.
Sana olan sevgim,
Sevdiğin birini başkasının alması
Neden şaşırtıyor ki seni ?
Bu dünya da her şey yalan değil miydi ?
Her başlangıcın bir sonu var
Sen sadece kendini kandırdın.
Bir rüyada gibiyim seninle.
Adını aydan alan,
Güzellikte ki kadın dedim adına.
Yıllarca gizli tutulmuş
Sevilmeyi bekleyen kalbine dokunurcasına,
Nefes olmaya, ses olmaya çalıştım.
Gel artık sevdiğim, kaç şiir ötemdesin?
Geceyi kana bulayan bu sessizlikte,
adının yankısı düşüyor duvarlarıma.
Bir özlem uğulduyor içimde,
göğsüme çarpıp geri dönen fırtınalar gibi.
Kendi içimde yaşadıklarımın yarısını
Keşke sana anlatabilsem.
Senin yanında nasıl da mutlu olduğumu,
Gözlerinin içine baka baka anlatabilsem.
Günlerin sensiz geçmediğini,
Kalp bu ekmek gibi kırdığımız,
Sığırcık kuşları acımasızca gagalayan.
Gitmeliydim, kalmak oldu hatamız,
Meşalenin son ışığından,
Sadece dekoru bize kalan.
Bir bakışta başlar, bir dokunuşta anlam bulur,
Gözlerinde kaybolur zaman, sessizce.
Sözler yetmez, kalbin dilince saklıdır aşk,
Sana dair her şey bir şiir olur bende.
Geceler uzun, seni düşündüğüm her an,
Bir gün belki,
adını anmadan da yaşayabilirim sanırım,
ama sesinin gölgesi duvarlarıma çarparken
ben yine sana dönüyorum.
Yarım kalmış bir şarkı gibiyim,
Sen başkasına ait olmuşken,
Bir birimizi hala sevme şansımız var mı?
Ben yokluğuna alışmışken,
O kadar ağlamışken.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!