Gittin...
Ardından ne kapılar kapandı,
Ne de rüzgâr sustu.
Sadece içimde bir ses,
Adını usanmadan fısıldadı.
Bir zamanlar gülüşünle aydınlanan yollar,
Şimdi sessizliğe yürür oldu.
Her köşe seni hatırlatıyor,
Her gece biraz daha eksiliyorum.
Gözlerimde biriken yaşlar,
Sana ulaşmayan mektuplar gibi.
Ne gönderilebildi,
Ne de silinebildi.
Eğer bir gün gökyüzüne bakarsan,
En parlak yıldızın altında beni ara.
Çünkü ben hâlâ seni severken,
Kendimi yavaş yavaş kaybettim.
Sedat gümüş
09/05/2019
Kayıt Tarihi : 12.07.2026 00:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!