Sen Bir Kahramansın Şiiri - Alper Tunga 3

ben bir kahraman tanıyorum kışın ortasında
yarasını sakındı, benden korkmasa da
saçlarını bağladı kalın bir iple...dönüp
bir kere baktı bana... oturduk bir kayaya

ben çocukluğumdan, o oda bilgeliğinden
ikimizde sustuk... neden diye sormadı bana
hançerini sakındı, dikkatini çevirdi bana
yine de paylaştık onun sevgisini aramızda

gün doğdu benden önce uyanmıştı
dev bir dağın başından dünyaya baktı
saçlarını savurdu ve tekrar bağladı
o en çok bağrında ki yaraya bakıyordu

koştum! ona sarıldım, gidecek gibiydi
yarası acısa da saçımı okşadı
o dağlardan da büyüktü, gözlerime baktı
gülümsedi...dolandım ayaklarına, yalvardım

bir adım ileri gitti, o minik halimi izledi
sonra tekrar oturduk o kayanın başına
yarasını gösterdi, sordum söylemedi
ne anlattıysam gülerek cevap verdi.

o güldükçe; kış mevsimi değişti
mağaramızdan sümbüller yetişti
ona çiçek topladım, yaraları iyileşti
birlikte toprağa gömdük hançeri