Gel ey vatan evledi öz yurduna sahip çık
Yad elin kır kanın dök dağıt hanesini yık
Han sahibi yad olmaz bizler asıl hancıyız
Yurt senin, şeref senin ne işin gurbet elde
Vatan senden ne ister savaş ister kan ister
Dünyam süsün almıştı güzel renkli çiçekten
Sefamı sürdürüdüm kara göz saç ipekten
Sevdiğim o nazlının farkı yok kelebekten
Ne yapmıştım kadere ayırdı beni yardan
Ayrılık gömleğini zaman giydirdi bana
Altın kafes içinde bülbül oldum diyemem
Yadların ekininde sümbül oldum diyemem
Ağalar kapısında bir kul oldum diyemem
Dost elinde açılmış gül olduğumu derim
Varlıların elinde mal oldum da diyemem
Ebedi tarihinde Türkmen'i okşuyorum
Kanı kanım içinde onunla yaşıyorum
Önümdeki engeli gücüyle aşıyorum
Bir anda sarsılmayan güçlü daldır Erbil'im
Türkmen Kalesi gibi Türkmendir Minaresi
Erbil'in kalesinde aslanların yuvası
Tarihten kesilmemiş onların yüce sesi
Biri birinden asil, hepsi Türkmen balası
Şanlı Türkmen'in şehri, yiğitlerin diyarı
Kalenin temel gücü Erbil'in minaresi
Oğuzlara dayanan derin soylu adım var
Tarihim şen şerefli her günde bir yadım var
Savaşları hep zafer bugüne bin dadım var
Savaşta yelinmeyen Türkmen'iz biz Türkmen'iz
Atalarmızdan aldık mavidir bayrağımız
Bu akşam çok üzüntülü idim
Ne yapmamı şaşırdım
İçimde büyük bir fırtına
Elimde bir kalem ve bir parça kağıt
Sabahı beklerken
Saatler uzanıyordu
Bir şey düşünüyorum her şeyi parlatacak
Geçmişten olayları bakışla anlatacak
Gölgesinde kalemler tarihler yaratacak
O kutsal bayraktır ki, uğrunda canlar adak
Dün geçmişi yazmışım tarihte yaprak yaprak
Sabra teselli güçtür artık bir dayan gönlüm
Gam keder uykusundan uyan kalk uyan gönlüm
Zamandan sitem etme kederin böyle ise
Yeter bunca bağırma yok seni duyan gönlüm
Öğren yarışamayız kader daha güçlüdür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!